________________
૧૧૫
પછી તે પુત્રાએ કેટલાએક વખત તે સુખ અને સપમાં નિમન કર્યાં, પણ પાછળથી સ્રીઓને લીધે તેઓ પૃથક્ હૃદય વાળા થયા; એટલે ચારેએ એકત્ર થઈ પિતાએ કહેલા કળશ કાઢયા તેમાં પહેલાને વિષે ધૂળ, મીજાને વિષે અસ્થિ, ત્રીજાતે વિષે ચાપડા, અને ચાથમાં સાના મ્હાર, એમ નીકળ્યું; તે જોઇ ત્રણ તા દીનમુખવાળા થયા, અને ચેાથેા ખુશી થયા.
પેલા ધનના લાભથી નિરાશ થયેલા ત્રણે ભાઇએ જાણે તરવારથી હણાયા હેાય તેમ પૃથ્વી ઉપર પડયા, અને માથું કુ ટતા ખેલ્યા શત્રુરૂપ પિતાએ અમને વિશ્વાસ પમાડીને ગ્યા. સ સાથે વસ્તુ સામને આપી. અમને કાંઈ પણ ન આપ્યુ ત્યારે સજ્જન પુરૂષાએ કહ્યું ' સઘળુ ચાર ભાગે વહેચી લ્યા.’
(
સામ કહે · મને મારીને યે। અન્યથા તેમાંથી કિંચિત્ માત્ર દ્રવ્ય હું નહિ આપું. કદાષથી તમારૂ દ્રવ્ય ધૂળરૂપ થઇ ગયુ તેમાં મારે શુ દાષ ?. જેથી મારામાંથી ગ્રહણ કરવાની ઈચ્છા રાખા છે.
(
પેલા ત્રણ ભાઇઓ આલ્યા હે મુગ્ધ ! તું સઘળા ધનને વિષે લુબ્ધ થયા છે. પણ તેમ નહિ અને. વ્યવહારે સમજ અથવા સ્વજન કુટુંબીઓ કહે તે પ્રમાણે કર, તેઓ તને આપે તેટલુ દ્રવ્ય તું ખુશીથી ભાગવ; એ શિવાય બીજો ભાગ નથી. એમ ઘણા વિવાદ થયા પણ કોઇ સમજ્યું નહિ તે સમયે હિતરવી લાકાએ કહ્યું તમે કલહુ ન કરે, વ્યાપાર કશે અને તમારે ન્યાય કરવાને પ્રધાનાદિ રાજ્ય વર્ગ પાસે જાઆ ? તેઓએ તે પ્રમાણે અંગીકાર કરી છ માસ પર્યંત ધર્માધિકારી પાસે આંટા ખાધા પણ કોઇએ તેના નિવેડા ન કરી આપ્યા. આ વાત રાજાજીએ ધારણ કરવા જેવી છે. ”
રાજા કહે । પછી તેના સડવાદ કાઇએ પતાબ્યા કે નહિ. ?? તેણે કહ્યું “ સ્વામિન્ તેઓના કલેશ કાઇએ પતાવ્યા નહિ
