________________
૧૦૨ ન સહન કરવી, ગર્ભ પોષક ઔષધિઓ પીવી, ગર્ભ સંરક્ષણાર્થ મલિક બાંધવી, ગર્ભની પુષ્ટિને અથે શિષ્ટ દેવતાની સેવા કરવી વિગેરે ગર્ભવતીને ઉચિત કાર્યો કરવા લાગી.
આ સમાચાર દેવશાલપુર તરફ પહોંચ્યા. નવ માસ થવા આવ્યા ત્યારે આઘ પ્રસૂતી પિતાને ઘેર હેય, એ રીતિને ધારણ કરી પિતાએ પણ કલાવતીને તેડવા માણસો મેકલ્યા. તેઓ અનુક્રમે શંખપુરમાં આવી દત્ત શ્રેષ્ટિને ત્યાં ઉતર્યા. કર્મ સંયોગે તેઓને પહેલી કલાવતી મળી. તેણુએ હર્ષ પૂર્વક માતા, પિતા ભાઈ અને રાજ્યના કુશળ વર્તમાન પૂછયા. તેઓએ પણ સર્વ કુશળ સમાચાર નિવેદન કર્યા અને ભેટ આપવાને લાવેલી સર્વ વસ્તુઓ તેણુને આપી. પછી તેઓએ અંગદયુગલ અને વસ્ત્ર યુગલ દેખાડીને કહ્યું કે “આ જયસેન કુમારે રાજાને આપવા કહ્યું છે. હું તેમને આપીશ.” એમ કહી તે પણ તેણુએ લીધું અમે ને પછી તેઓનું સારી રીતે સન્માન કરી પોતાના મહેલ પ્રત્યે ગઇ.
પિતાના આવાસભુવનમાં આવી અંગદયુગલ પિતાને હાથે પહેરી હર્ષ પામતી કલાવતી સખી પ્રત્યે બેલી “ હે સખી ! આ જેવાથી મારાં નેત્ર અમૃતથી સીંચાય છે, એ દેખવાથી હમણાં મેં જાણે મેં એમને જ આલિંગન કર્યું ! ” સખીએ કહ્યું, “સ્વામિનિ ! જેવો તેને તમારે વિષે સ્નેહ છે તે બીજા ઉપર નથી તેથી તમને એમ લાગે એમાં શું આશ્ચર્ય ?
એ સમયે કલાવતીના આવાસ પ્રત્યે આવતે રાજા આવા પ્રકારના હાસ્ય શબ્દો સાંભળી ગવાક્ષમાં ઉભે રહ્યો, અંગહ્યુંગલ જોઈ ઉલ્લાસ પામી કેઈના પણ નામ વગરના તેણીએ બેલેલા વચનથી શકિત થયે, અને જાણે કોધરૂપી સપ ડર હેય, તેમ મનમાં વિચારવા લાગ્ય–આના હૃદયને વિષે આનંદ પમાડનાર કે અન્ય પુરૂષ વસે છે, એણે મને કપટપાટ કરી
