________________
૧૦૧
શૈખ રાજાની આજ્ઞા લઇ, કલાવતીને આશ્વાસન આપી સૈન્ય સહીત દેવશાલપુર તરફ પ્રયાણ કર્યું.
શંખ રાજા પણ કલાવતી સાથે નિરતર ભાગ ભાગવતા તેના પ્રેમરસમાં એવા નિમગ્ન થઈ ગયા કે ક્ષણમાત્ર પણ તેના વિયેાગ સહન કરી શકે નહિ. તેના વિના આસ્થાન માપ ચારકસ્થાન સમાન લાગે, સાર આહાર નીરસ લાગે અને અર્ધક્રીડા મનને પીડારૂપ લાગે, બીજાં સ` કા` દેવર્ડ કરતા પરંતુ મન તા તેને વિષે સ્થાપિત રહેતું. રાજાની એવી પ્રીતિથી અત: પુર પણ કલાવતીમય થઇ ગયું. નગરની સ` સ્ત્રીએ તેણીનુ સૌભાગ્ય અને સુખ જોઇ પરલાકે તેના સરખુ સુખ પ્રાપ્ત કરવાને ધમ કાર્ય માં તત્પર થઇ. બાળપણથી સદાચારને વિષે લીન થયેલી લાવતી પણ કોઇ દિવસ મૃષા વચન ખેલતી નથી, પેશુન્ય આદરતી નથી, કલહ મત્સર કરતી નથી અને રાજાની એવી પ્રીતિનું પાત્ર હાઇને લેશમાત્ર પણ ગવ ધારણ કરતી નથી. નિરંતર સવની સાથે મધુર સ્મિત અને વિનયી વચનથી મેલે, પરોપકાર કરવામાં તત્પર રહે અને દિવસે દિવસે વધારે સદાચારવંત દેખાવા યત્ન કરે. મીજી અજ્ઞાન સ્રીઓની પેઠે પાતાની રોકયા સાથે પણ કલહું કંકાસ ન કરતાં તેઓને સર્વ રીતે આનઃપમાડતી.
અન્યદા સુખ શય્યાને વિષે સુતેલી કલાવતી રાત્રીના છેલ્લા પ્રહરે કુસુમમાલાએ અર્ચિત વિકસ્વર થયેલા કમલે ઢાંકેલ અને ક્ષીરાધિ જળે ભરિત સુવર્ણ કલશ જોઇને પ્રાતઃકાળના વાર્જિત્રનાદે જાગી. તરતજ અત્યંત આનંદ પૂર્વક પતિ પાસે જઇ સ્વ× વૃત્તાંત નિવેદન કર્યાં. રાજાએ કહ્યું : પ્રિયે ! તારે અપૂર્વ રાજ્યશ્રીને ભગવનાર પુત્ર ચરો, ” પતિનુ એવું વચન સાંભળી આનદ પામનારી રાણી સુખમાં દિવસ નિર્ગમન કરતી . ગર્ભનું પાલન કરવા લાગી. અત્યંત શીત ઉષ્ણુ ન જમવું, ક્ષુધા તૃષા
"
