________________
એળમા પ્રકરણમાં આત્માનું અણમેલ ધન-સમ્યકત્વ જણાવાયું છે.
સત્તરમાં પ્રકરણમાં પૂજ્યશ્રીએ કૃતિમ રીતે સર્વધર્મ સમાનતાના પ્રચારની, કૃતિમૌત્રીની લાગણીમાંથી પ્રગટ થએલી પ્રવૃત્તિ ઉપર સખ્ત અણગમે વ્યકત કરીને, અઢા૨માં પ્રકરણમાં અસલ અને નકલના ભેદનું ગાન કરીને; દંભને ત્યાગ કરવા સાથે વૈરાગ્યભાવની પ્રાપ્તિ ઉપર વિશદ વિવેચન કર્યું છે.
ઓગણીસમા પ્રકરણમાં જિનવચનની સર્વોપરિતા ખૂબ સુંદર રીતે સિદ્ધ કરવામાં આવી છે. તેની સાથે જ્ઞાનનય અને કિંયાનય ઉપર ચિંતન કરતાં, અવાતરમાં–કિયાને જડ કહેનારાઓને માર્મિક જવાબ આપ્યા છે. એમાં એઓશ્રીએ એક વાત તો ખૂબ જ સરસ કહી છે કે, “જે આટલી જડ-ક્રિયા પણ તે ક્રિયાકારકે ન કરતા હતા તે તેમનામાં જે જડત્વ વગેરે દેખાય છે તેનું પ્રમાણ અત્યંત વધુ હેત.” - તે કૃપાલશ્રીએ આજના બુદ્ધિજીવી શિક્ષિત વર્ગને પણ ખૂબ મીઠી ભાષામાં સલાહ આપી છે કે, “ધર્મક્રિયાકારોની હાંસી ઉડાડવામાં જ તમે તમારા શિક્ષિતપણાનો ઉપયોગ ન કરતાં જીવંત ધર્મક્રિયા આચરીને દેખાડે તે જ તમારા માટેનું મેગ્ય વર્તન છે.”
વિસમાં પ્રકરણમાં શ્રદ્ધાનું અતિ મહાન ફળ બતાવતાં
