________________
૨૬. શીલ અને ધર્મ ]
[ ૨૭૩ પણ તે અત્યંત નંખાઈ ગયું હતું. ભદ્રા આનંદપુર નગરના મહાધનિષ્ટ સાર્થવાહ સાગરદત્તની પત્ની હતી. તેને ધણું ઘણું વર્ષોથી વિદેશમાં ફરતે રહ્યો હતે. ચંદન તે એક વખતે રાજવી હતા. પ્રૌઢ અવસ્થામાં પણ તે યુવાન જે લાગત અને તેનું રૂપ અને કાંતિ અદ્ભુત હતાં. તેનું મન વિષાદથી છવાયેલું હોવા છતાં માત્ર એક જ દિવસના તેના સાંનિધ્યમાં ભદ્રાના મનના ભાવમાં પલટો થયે અને તેનામાં ચંદન પ્રત્યે અનુરાગ જાગે.
બીજા દિવસે રાતે ભદ્રા જ્યારે ચંદનની નજીકમાં બેઠી હતી ત્યારે ચંદને તેને કહ્યું : “બહેન ! તમે મારે જીવ બચાવ્યો તે માટે હું તમારે અત્યંત સણું છું. તમે તમારે પરિચય આપશે તે હું રાજી થઈશ અને આવતી કાલે મને અહીંથી રવાના થવાની સગવડતા કરી આપશે તો હું આપને અત્યંત આભારી થઈશ. બે બાળકે મારાથી વિખૂટાં પડી ગયાં છે અને મારે તરત જ તેમની પાસે પહોંચી જવું જોઈએ.”
ભદ્રાએ કહ્યું: “તમે આનંદપુર નગરના સાર્થવાહ સાગરદત્તના પ્રાસાદમાં છો અને હું તેમની પત્ની ભદ્રા છું. કાલે રાતે તમને અહીં બેભાન અવસ્થામાં જોયા પછી હું પણ મારી સાન અને ભાન ગુમાવી બેઠી છું, અને તમારામાં મારા અસ્તિત્વને સમાવી દીધા સિવાય હું હવે આપને અહીંથી જવા દેવાની નથી. તમે મારા ઋણી છે, હવે મને તમારી અણ બનાવે. પ્રેમને આવિર્ભાવ કેમ અને ક્યારે
૧૮
