________________
૨૪. ધન અને મુક્તિ ]
[ ૨૪૫
:
ગુરુદેવના આશીર્વાદ લઈ અને ભાઈ એ ચંડાળને યુષ અપનાવી દક્ષિણ ભરતાના વતપુર નામના નગરમાં ચડાળપાડામાં જઈ પહેાંચ્યા અને ત્યાં રહેતા ચાળાને કહ્યું : ‘અમારા કુટુંબીજનાએ અમને કાઢી મૂકયા છે અને તેથી રખડતા રખડતા તમારા આશ્રય અર્થે અહી આવી પહોંચ્યા છીએ.' ચડાળાએ તેમને આશ્રય આપ્યું અને તેમની બે કન્યાઓનાં ખ'ને ભાઈ આ સાથે લગ્ન કરી આપ્યાં. પછી તેા અને ભાઈ એ સાધનામાંથી ફાજલ મળતા સમયમાં ડાળાને તેમના કામમાં મદદ કરવા લાગ્યા.
વિદ્યુન્માલીની પત્ની આંખે કાણી હતી ત્યારે મેઘરથની પત્નીના દાંતા બહાર દેખાઈ આવતા હતા. અને સીઆ દેખાવમાં એટલી બધી સ્થૂલ, કદરૂપી અને ખેડાળ હતી કે તેમને જોતાં જ મનમાં ઘૃણા અને તિરસ્કારના ભાવા જાગે. એમની સાધનામાં આવી સ્ત્રીએ એક રીતે આશીર્વાદરૂપ હતી, કારણ કે આવી સ્ત્રીએથી દૂર રહેવા માટે તેના અંતરગ સ્વરૂપના વિચાર કરવાની કોઈ જરૂર ન હતી. તેનુ ખાદ્ય સ્વરૂપ જ ભાર બિહામણુ હતુ. ખ'ને ભાઈ એ પેાતપાતાની પત્નીને તેમના એક વર્ષ માટેના બ્રહ્મચર્ય વ્રતની વાત કહી દ્વીષી હતી, અને આવા ઉચ્ચ કાટિના પતિ મેળવવા માટે એક વર્ષીના વ્રતપાલનમાં અને મહેમા સમત હતી.
વને અંતે મેઘરચે નિયમાનું પાલન કરી વિદ્યા સિદ્ધ કરી, પણ ચડાળ કન્યાના સહવાસમાં વિદ્યુમાલી . લપસી ડડ્યો. લગ્ન પછી ઘેાડા વખત સુધી તા તેણે વ્રતપાલન ક્યું, પણ એક રાતે તેનું માથું દુઃખતું હતુ. ત્યારે જી
