________________
૨૨. સંસાર–એક ઈંદ્રજાળ ]
[ ૨૧૫
અનાવી દીધી. દેવાને પણ ઈર્ષ્યા આવે તેવું સુખરૂપ જીવન મને જીવતા હતા.
બહુ વર્ષો સુધી મત્સ્યેન્દ્રનાથ પાછા ન ફર્યાં, એટલે ગેારક્ષનાથને ચટપટી થઈ. પુરુષવેશે તે ત્રિયારાજમાં જઈ શકાય એમ ન હતું તેથી યાગવિદ્યા દ્વારા સ્ત્રીરૂપ ધારણ કરી ત્રિયારાજની રજનતિકાની મ`ડળીમાં તેણે પ્રવેશ મેળવી લીધા. રાજનતિકાને તેની મૃગવાદન પદ્ધતિ બહુ ગમી, એટલે એક રાતે રાજભવનના નૃત્યસમારભમાં તેને સાથે લઈ એ સમારંભમાં મત્સ્યેન્દ્રનાથ અને તિલેાત્તમા સાથે બેઠા હતા. મૃદ ́ગવાદન વખતે મૃદંગ પર ‘ સમ' ની થાપ પડે ત્યારે આખી સભા ડાલી ઊઠતી, પણ એ વખત મત્સ્યેન્દ્રનાથ એકદમ અસ્વસ્થ થઈ જતા; કારણ કે મૃગમાંથી તેને ચેત મછંદર ગારખ આયા! ચેત મછંદર ગારખ આયા!'ના ધ્વનિ સંભળાતા હતા. મત્સ્યેન્દ્રનાથની અસ્વસ્થતાની વાત. ચતુર તિàાત્તમાથી છૂપી ન રહી શકી, એટલે તેનુ કારણ પૂછતાં મત્સ્યેન્દ્રનાથે તેના કાનમાં કહ્યુ' : ' આ સભામાં કઈક સ્થળે મારા શિષ્ય ગારક્ષનાથ હાવા જોઈએ, કારણ કે મને તેના સ્પષ્ટ અવાજ સભળાય છે.
ગેારક્ષનાથ આવ્યાની વાત સાંભળી તિલેાત્તમાકુ પી. ઊઠી, કારણ કે ગારક્ષનાથની યાગશક્તિ, બ્રહ્મચર્ય સાધના અને ગુરુભક્તિ વિષે તે મધુ' જાણતી હતી. તિલેત્તમા અત્યંત વ્યવહારકુશળ, ચાલાક, બુદ્ધિશાળી અને સમયને સમજનારી સ્ત્રી હતી, કયા સમયે કેમ વર્તવું એનું જેને જ્ઞાન હાય,
