________________
૧૯. અદલ ઈન્સાફ ]
[ ૧૮૫ સોનીની વાત સાંભળી અભયકુમારે કહ્યું: “મદન! પોતાની જાતને ઓળખી શકતા નથી એ કઈ પણ માણસ અન્યને કદી સમજી શકતો જ નથી. આ જગતમાં કઈ પણ સ્ત્રી કેઈ પુરુષને, અગર કોઈ પણ પુરુષ કેઈ સ્ત્રીને કદી ફસાવી શકતો નથી. કરોળિયે જેમ પોતાની જ કરેલી જાળમાં પકડાય છે તેમ સ્ત્રી અને પુરુષમાં રહેલી વાસનાને કારણે જ તેઓ એક બીજાનાં શિકાર બને છે અને અધઃપતનની ઊંડી ખીણમાં ગબડી પડે છે. તારો અપરાધ મહાન છે. ચોરી, પરસ્ત્રીગમન અને તારી પત્નીને વિશ્વાસઘાતએમ ત્રણ પાપ તારા હાથે થયાં છે પણ તે માટે સખત શિક્ષા ન કરતાં ત્રણ વર્ષ સુધી રાજગૃહી છોડી અન્ય સ્થળે જઈ રહેવાની તને હું શિક્ષા ફરમાવું છું.'
બીજા દિવસે તે સોની તેના કુટુંબ સાથે રાજગૃહી ચાલી છેડી ગયે. તે પછી, અભયકુમારે મોહિનીને બેલાવી તેને ધણીનું તમામ ધન સુપ્રત કરતાં કહ્યું: “બેન પેલા સોનીએ તમારાં બંને વચ્ચેની અધમ મિત્રીની તમામ વાત કબૂલી આ ધન મને સેંપી દીધું છે, અને તેના પાપકૃત્ય માટે તેને અત્યંત પસ્તા થયા છે. આ બધી વાત બહાર આવતાં તારા અને તારા પતિના, તેમજ સોની અને તેની પત્નીના જીવનને ભાંગીને ભૂકો થઈ જાય; પણ આવું બને તેમ હું ઈચ્છતું નથીએટલે આ વાત અહીંથી જ પતી ગઈ એમ સમજવાનું છે. સોની અને તારા વચ્ચેની મૈત્રીના સંદર્ભમાં પ્રેમ નહિ પણ મેહનું તત્વ હતું અને લગ્નજીવનમાં પતિ
