________________
૧૫૮ ]
[ શીલધર્માંની કથાએ-૧.
આંસુ એની મી’ચેલી આંખની સરહદ નજીક આવતાં અટકાવવામાં તે સફળ થતી, પણ પછી મધ્યરાત્રિએ સુદર્શનને ખખર ન પડે તેમ એશીકા પર ઊ'' મુખ રાખી ચેાધાર આંસુએ તે રડી લેતી. સુનંદાના મનની શાંતિ માટે રુદન એક મેટામાં માટુ' ઔષધ થઈ ગયું.
સુદર્શન સમક્ષ ભૂતકાળમાં થયેલા પાપની કબૂલાત કરી પાપના ભાર અને સતત સંઘર્ષમાંથી મુક્ત થવાના સુનંદાને ઘણી વખત વિચાર આવતા. સુદનના તેની પ્રત્યેના ઉત્કૃષ્ટ પ્રેમ અને અપૂર્વ લાગણી જોતાં એ અપરાધની ક્ષમા મળે જ તે વિષે તેને લગીરે શકા ન હતી. પણ સુદનનું હૃદય અતિકામળ હતું અને તેની પ્રકૃતિ ભાર સરળ હતી, તેથી આ હકીક્ત જાણવામાં આવતાં તેને ભારે માનસિક આઘાત થવાની પૂરેપૂરી શકયતા હતી. સુનંદાની આ માન્યતા તેની આત્મવચનાને આભારી ન હતી,
કારણ કે ભૂતકાળના પાપના ઘટસ્ફેટના કારણે જે વ્યથા, આઘાત, સંઘષણ અને રીખામણી તે સહી રહી હતી, તેમાંથી કાયમ મટે તે મુક્ત થઈ શકે તેમ હતી. પણ આ આખતના જે પ્રત્યાઘાત સુદર્શનના અંતરાત્મા પર પડે અને તેનુ' જે ભાવિ પરિણામ આવે તેના વિચારથી તે કપી ઊઠતી. તેને ભય હતા કે રખેને આ બધી વાત જાણતાં સુદનનું ચિત્તભ્રમ થઈ જાય તે? આથી, અનેકવાર આ વાત કરવા માટે તૈયાર થતી સુનંદા તેના અમલ કરવામાં અટકી જતી. પછી તે એક દિવસે આકસ્મિક રીતે જ આ વાતના ઘટસ્ફાટ થઈ ગયા.
