________________
૧૭, સુનંદાના કંથ ]
[ ૧૫૫
સુનંદામાં અપાર રૂપ હતું અને તેનામાં ગુણ્ણાના ભંડારહતા, સુદનને તે અતિપ્રિય થઈ પડી. સુદર્શનના મનને સુનંદા અમૃતની કૂપી સમાન હતી. તેનું દાંપત્ય જીવન. દરેક રીતે અત્યંત સુખી હતું. સુદ્ઘશનનું ચારિત્ર સ્ફટિક જેવું નિર્માળ હતું. આવા પતિને પ્રાપ્ત કરી સુનંદા પેાતાના જીવનને ધન્ય થયેલું માનતી હતી.
એમના સુખી સંસારમાં માત્ર એક જ ખામી હતી.. સુનંદા કેાઈ સ ંતાનની માતા ખની શકી ન હતી. ઉત્તમ ચિકિત્સકે તેઓનાં શરીર તપાસી અભિપ્રાય આપતા કે રાજા અને રાણી નેના શરીરમાં એવા કેાઈ તત્ત્વની ખામી ન હતી કે જે સંતાનપ્રાપ્તિમાં અવરોધ રૂપ બની શકે, આમ છતાં લગ્ન પછી અનેક વર્ષો પસાર થયાં છતાં સુનંદાના ખેાળા ખાલી હતા એ હકીકત હતી.
સુનંદાને ખાળક ન થવાના કારણે પાછળ એક ગૂઢ રહેસ્ય હતું. રૂપસેન સાથેના તેના પ્રથમ પ્રણયમાં માત્ર યૌવનસુલભ ક્ષણિક આવેશે જ કામ કર્યું હતું. એમ ન હાત તે જે ઉત્કૃષ્ટતાથી સુનંદા સુદન પર પ્રેમ કરતી હતી તેન કરી શકત. દૈહિક-પાર્થિવ સુખ તે સ્ત્રી કે પુરુષ ગમે તે પાત્ર સાથે માણી શકે, પણ સ્ત્રી અને પુરુષ સલગ્નની દાષ્ટએ. એકની જ સાથે પ્રેમ કરી શકે. એવા પ્રેમમાં પાવિ સુખની વાત ગૌણ રહે છે, તેમાં મુખ્યતા તા આત્મતૃપ્તિની જ હેાય છે. સુનંદાના મનમાંથી ભૂતકાળના રૂપસેનનું વિસ્મરણ થઈ ગયેલું પણ એ પાપાચારના પરિણામને છુપાવવા જે રીતે
