________________
૧૭. સુનંદાને કંથ ]
[ ૧૫૩ ગઈ. સ્વભાવિક રીતે જ સુનંદાના માદક સ્પર્શ અને આવા વર્તાવથી પેલા માણસનું પૌરુષત્વ ઉશ્કેરાયું અને સુનંદાની ઘણા દિવસની ઈચ્છા પરિપૂર્ણ થઈ. એટલામાં તે ત્યાં દાસી દેડતી આવી અને ઉત્સવમાંથી સૌ મહેલમાં આવી રહ્યા છે તે સંદેશે આ. દાસી રૂપસેનને લઈ તેને બહાર મૂકવા ગઈ, પણ નીકળતી વખતે સુનંદાની ડેકમાંથી તેણે સિફતપૂર્વક ચંદનહાર કાઢી લીધો. સુનંદાને આની ખબર પડતાં જરા નવાઈ તે લાગી, પણ આ સુખદ મિલનના સ્મરણની યાદ તરીકે તેણે હારલીધે હશે એમ માની મનને મનાવ્યું.
બીજા દિવસે ગામમાં હાહાકાર ફેલાઈ ગયે.નગરશેઠના એકના એક પુત્રરૂપસેનનું અકાળે અવસાન થયું. રાતે ઘરમાંથી બહાર જતી વખતે રસ્તામાં એક દીવાલ પડી અને તેની નીચે તે દટાઈ ગયું હતું. સવારે કાટમાલમાંથી તેને નિજીવ દેહ મળી આવ્યો. સુનંદાને થયું કે અહીંથી ઘરે પાછા જતાં આ અકસ્માત થયે હૈ જોઈએ. આ બનાવથી તેને ભારે આઘાત થયે અને કેઈ ન જાણે તેમ તે છાતીફાટ રડી પડી.
રાજમાતા ભારે અનુભવી અને વ્યવહારકુશળ હતાં. રૂપસેન અને સેના વચ્ચેના આકર્ષણ અને મિલનની વાત જાણતાં તેને ભારે આઘાત થયે, કારણકે સુનંદાના લગ્ન માટે તેની ટોપ ક્ષિતિપ્રતિષ્ઠિત નગરના રાજવી સુદર્શન પર હતી. તેવામાં તે રૂપસેનના મૃત્યુ સમાચાર આવ્યા એટલે તેને થયું કે ટાઢા પાણીએ ખસ ગઈ. રૂપસેનના મરણ પછી
