________________
૧૩૬ ]
[ શીલધની કથાઓ-૧.
તે દરિયાનાં પાણી માફક અવારનવાર ભરતી—એટ આવ્યા જ કરે છે. અમાત્યને અતિપ્રિય લાગતી પાટ્ટિલાની યૌવન અવસ્થા પૂર્ણ થઈ, એટલે અમાત્યના તેના પ્રત્યેના પ્રેમમાં પણ ભરતીને ઠેકાણે ઓટ આવી. સ્ત્રી ખધાં જ દુઃખા સહન કરી શકે છે, પણ પેાતાના પતિદેવની ઘણા કે અપ્રીતિને તે કોઈ રીતે સહન કરી શકતી નથી. પાટ્ટિલાને હવે સંસારનાં ભૌતિક સુખા અને ભાગેા પ્રત્યે અણગમા થયા અને પછી તા અમાત્યની રજા લઈ તેણે સંયમમાગ સ્વીકારી દીક્ષા લીધી. અમાત્ય બુદ્ધિશાળી હતા, એટલે દીક્ષા લેતી વખતે પેાટ્ટિલા પાસેથી વચન લીધું' કે પેાટ્ટિલા તે અમાત્ય પહેલાં મૃત્યુ પામે તે તેના જીવે તે જે સ્થાનમાં હૈાય ત્યાંથી અમાત્યને ઉપદેશ આપવા અર્થે આવવું. પેટ્ટિલા અમાત્ય પહેલાં કાળધમ પામી દેવલેાકમાં ગઈ.
આ તરફ કનકરથ રાજા અવસાન પામ્યા, એટલે તેની માતા તેમજ અમાત્ય તૈયલીએ તેના પુત્ર કનકધ્વજના સાચા જીવનઇતિહાસ જાહેર કર્યાં, અને તમામ રાજ્યાધિકાર કનધ્વજને સોંપવામાં આવ્યેા. કનકધ્વજ અમાત્ય તૈયલીનું અહુમાન રાખતા, અને રાજકારભાર તેની સલાહ અને સુચના અનુસાર ચલાવતા. રાજ્યમાં અમાત્યનું સ્થાન રાજપિતા જેવું હતુ..
દેવàાકમાં ગયા પછી, પાટ્ટિલાને અમાત્ય તૈયલીને આપેલું વચન યાદ આવ્યુ. તેણે અનેક પ્રકારે અમાત્યને થમ ખાધ પમાડવા પ્રયત્ના કર્યાં, પણ કીર્તિ, સત્તા અને
