________________
નાના નાના કરમિયાને સમૂહ ખદબદી રહેલ છે, અને ઉત્કટ દુર્ગધિએ જેનારને નાકપણ ઢાંકી દેવું પડે છે, એવી દીઠી, તેથી અત્યંત સંભ્રમને પામે, મોહગ્રહ નાશ પામ્યા, વિરક્ત બની વરાગ્ય પાપે, અને ચિતવવા લાગે કે–અહે મારું કેવું હલકાપણું, અહો કેવું ધર્મનું નિરપેક્ષપણું, અહો કેવી મૂઢતા, કે આવા કલેવર માટે મેં કુલની મલિનતા કરી, અપયશને પડહો વડા, મર્યાદા લેપી, અને મહાન પાપકર્મ બાંધ્યું. આમ વિચારતે નગરમાં પેઠે, અને પુત્રને રાજ્ય ઉપર સ્થાપન કરી પરેકના માર્ગમાં રહ્યો. તેથી હે મહારાજ ! પોતાની રાણુઓ વિદ્યમાન છતાં શામાટે પરદારામાં અનુરાગ કશે. આ પ્રમાણે સાંભળી વિક્રમસેનાના વૈરાગ્યવાળો બન્ય, અને કહેવા લાગ્યું કે હે મદનશ્રી ! તેં સારું કર્યું, જે અજ્ઞાનથી મૂઢ બનેલ મને તેં બૂઝ, એમ કહીને મહાન ઈનામ આપીને રાજા પોતાના ભવનમાં ગયે. | માટે તમે પણ હે નરનાથ! પરદારની સેવાથી શીલ તેડવાએ કરી એક કેડી માટે કરોડ ધનને ન હારો. એક દેરા માટે વૈલિય રત્નને ન ભાંગી નાંખે. આ પ્રકારના ઉપદેશથી કામપાલ રાજા પ્રતિબોધ પામે, અને પિતાના આત્માને ઘણા પ્રકારે નિંદવા લાગ્યા, અને અમૂલ્ય દાગીના વસ્ત્ર ઈનામ આપીને મહંતના ચેલાને પિતાના પુરુષ સાથે મનેરમાને તેના સ્થાને પહોંચાડી.. આ બાજુ તરફ કલવઈને પિતાને સ્થાને આવી મનોરમાને દેખતો નથી, તેથી કેણું મારી પ્રિયાનું હરણ કરી ગયું, અરે કેવા અનથને પામી હશે, આવા વિકલએ ગાંડે બની ભોજન વ્યાપાર છોડી બેઠે છે. ત્યાં મને રમાને દેખી તેથી તેનું ચિત્ત
