________________
જ કુમાર :
[ ૬૫ ] તે એ અંગેના પરિશ્રમથી કે માથેથી એક મોટે ભાર ઉતરી જવાના અનેરા હર્ષથી–દાસ, દાસી અને પહેરેગીરોનો સમૂહ નિરાંતથી નિદ્રામાં પડ્યો છે. જવલ્લે જ કઈ રોકટોક કરનાર મળ્યો છે. એમાં વળી આપે અવસ્થાપિની નિદ્રાને પ્રગ અજમાવ્યું છે, એટલે સર્વત્ર આપણે માટે નિકંટક સામ્રાજ્ય જેવી સ્થિતિ સ્થપાયું છે. તાલેદ્દઘાટિની વિદ્યા છતાં એને ઉપયોગ કરવાની તે જરૂર પડે તેવું જ નથી. અલંકાર ને કિમતી રત્નો ચક્ષુની સામે ઢગલાબંધ પડ્યાં છે. બંધાય તેટલાં બાંધી લે અને ઉલેચાય તેટલાં ઉલેચી લે. તેથી જ અમારા કરતાં આપની શકુન જેવા–પારખવાની દષ્ટિ નિરાળી હોઈ, મારા માટે આશ્ચર્ય પેદા કરનારી બીના બની છે.
પિંગળ ! આટલા ધનથી સંતોષ માની પાછા ફરવાનું નથી. મારી સાથે મૂંગે મૂંગો ચાલ્યો આવે. બીજું પણ અવનવું નિરખવાનું છે.”
પિંગળ નાયકની સૂચના ધ્યાનમાં રાખી, મનમાં એની અજબ કાર્યકુશળતાની પ્રશંસા કરતે જ્યાં પછવાડે મૂકપણે ડગ ભરે છે ત્યાં બાજુના કમરામાંથી વાર્તાલાપનો રવ કર્ણપટ પર અથડાય છે. ઉભય ચૂપકીદી સેવતાં, કોઈની પણ નજર ન પડે એમ એક અંધારા ખૂણાને આશ્રય લઈ લપાઈ રહે છે.
હજુ તમારાં લેખાં પૂરાં ન થયાં? આજે તે એ કાગળ કલમ ઊંચા મૂકો. એકના એક લાડકવાયાના લગ્નમાં કદાચ બે પાંચ હજાર વધુ ખરચાયા તે આપને શી મુશ્કેલી આવવાની છે? જ્યાં કરોડોની મિલકત મળી ત્યાં એ વિચાર
