________________
જખકુમાર:
[ ૪૯ ] કળે જ છેડવી ઘટે, બળ એમાં કામ ન આવે વિનયપ્રધાન જૈન શાસનમાં, શિવકુમાર બળવો ન કરી શકે ! પણ આત્મશક્તિ સતેજ હતી. કેવળ વેશમાં જ સાધુતા સંભવે એવું મંતવ્ય પશે તેવો એ ભીરુ ન હતો. વેશ તે બાદા લિંગરૂપ હેઈ, વ્યવહારનયની અપેક્ષાએ એની જરૂર એ
સ્વીકારતા, છતાં જ્યાં વ્યાવ્રતટી જે પ્રસંગ હોય ત્યાં શું થાય? આત્મશ્રેય પણ કેમ જતું કરાય? પ્રખર મને બળીએ અંતરથી ચારિત્ર સ્વીકાર્યું. સર્વ સાવદ્ય ગનું પચ્ચકખાણ કરી ભાવયતિ બની સંસારમાં રહ્યો. બાર વર્ષ જે લાંબો કાળ વિ. રજા ન જ મળી ! આકળા બની એણે માતાપિતાને ન દુભવ્યાં. એવામાં યમરાજનું આમંત્રણ આપ્યું. હસ્તે મુખડે એણે વધાવ્યું. એ જ આ વિભાળી દેવ. અદ્વિતીય કાંતિના કારણરૂપ તો છેલ્લા માં નિરતિચારપણે પાળેલું બ્રહ્મચર્યવ્રત છે.
શિ! શિયલવતનો મહિમા અપૂર્વ છે. એમાં પણ ભેગ સામગ્રી ચક્ષુ સામે ખડી થઈ હોય, સર્વ વાતની સાનુકૂળતા હોય, એ વખતે રસવૃત્તિને રોકવી ને મન પર કાબુ રાખ એમાં જ ખરી વીરતા સમાણું છે. બાકી “અરતિમાન મન સાપુ:” ને “કુરા નારી પતિવ્રતા એ કાંઈ નવાઈની ચીજ નથી.
ત્રીજા પ્રશ્નનો ઉત્તર તે એટલો જ છે કે દેવભવમાંથી જીવ અલ્પકાલમાં ચ્યવનાર છે. આ તેને છેલ્લો જ સુરભવ છે. વળી હવે પછીના માનવભવ પણ આખરી છે. જિનેશ્વરની ભક્તિ સહજ તે કઈક જ ભવ્યાત્માને સ્પર્શતી હોય છે.
