________________
આચાર્ય યશોભદ્રસૂરિ :
[ ૨૧૫ ] યશોભદ્ર-પૂજ્યશ્રી! મારી શંકાના વાદળો ભેદાઈ ગયા. આપશ્રીના ખુલાસાએ સારા ય પ્રસંગને શૃંખલાબદ્ધ કરી દીધો. મનકમુનિને આપેલ વચનની પૂર્તિ અથે જ આપે વિહારની દિશા રાજગૃહી નક્કી કરી અને ભૂદેવવર્ગની વિપરીત માન્યતા ભૂંસવાની જવાબદારી આપે મારે શીરે મકી એ કારણે વિહારમાં આપ પાછળ રહેવાના છે ?”
“દેવાનુપ્રિય! તારું અનુમાન સાચું છે.”
૩. મનક આવ્યો?
“અરરર! આજે ઊડ્યો ત્યારથી આમ અપશુકનની હારમાળા કેમ રચાતી આવે છે? હે શંભુ–ભેળાનાથ! તારું શરણ ચાહું છું. આ દાસ પર–આ વિપ્ર રાજારામ પર મીઠી નજર રાખજે.”
પંડિતજી આમ તે વહેલી સવારે ઊઠતાં અને બે ઘડી દહાડો ચઢતા પૂર્વે તે સંધ્યા આદિ નિત્યકર્મથી પરવારી, ઘરના ઓટલે બેસી મઢેથી ચંડીપાઠ ભણવે શરૂ કરતા. વચમાં જતાં આવતાં નર-નારી સહ વાર્તાલાપ પણ કરી લેતા પરંતુ ગઈ રાતે ગૃહિણીએ તારુણ્યમાં પ્રવેશતી દીકરીના લગ્ન સંબંધી વાત કાઢી ઉજાગરો કરાવ્યા. એમાં કન્યાદાનના ખર્ચની ચિંતાએ ઉમેરો કર્યો. માંડ પાછલી રાતના આંખ મળી એટલે રાજ કરતાં ઊઠવામાં કલાક મોડા પડ્યા. સફાળા ઊડ્યા ને કમંડલુ તથા સ્નાન કરી બદલવાના વસ્ત્ર લઈ જેવા ઘર બહાર પગ મૂકે છે તેવી જ વિધવા મહિયારી દૂધના પૈસાની ઉઘરાણી કરતી સામી મળી. માંડ એને વાયદો કરી
