________________
[ ૨૦૫ ]
આચાય યશભદ્રસૂરિ 3
૨. આંસુ અંગેના પડદો ઉંચકાયા —
દરેક ભાષામાં કહેવતા-સમશ્યાઓ અથવા ટૂંકા અક્ષરમાં સમાવવામાં આવેલી રઢુસ્યપૂર્ણ મામતા Éિગાચર થાય છે. ભલે એનું પ્રમાણ સરખાઈવાળુ ન હાય. એને કાળના અધન નડતા નથી અર્થાત્ યુગ બદલાવા છતાં પણ એમાં જે અણુમૂલે ઉપદેશ સંગ્રહિત કરવામાં આવેલા હાય છે એ વર્તમાનકાળવાળાને ભૂતકાળ જેટલા જ ઉપયેાગી નીવડે છે અને ભવિષ્ય માટે પણ એની અગત્ય એછી નથી અકાતી. અલબત એ ટૂંકાક્ષરી કહેણીએમાં તરતમતા સંભવે છે.
ભરપટ્ટામાં એક ચાર આવે છે. પરમાત્મા મહાવીરદેવ પેાતાની મધુર ગીરામાં ઉપદેશની વર્ષા વરસાવી રહ્યા છે. ચારનું આગમન એકાદા સંશયના ઇંદન અર્થે થયેલું છે પણ શરૂ ભરસભામાં પૂછવાની એ હિંમત ન કરી શકયા. કર જોડીને એટલુ જ ઉચ્ચરી ગયાખ્યા, સા?
જ્ઞાની ભગવંતાને કઈ જ અજાણ્યુ નહાતુ. ચૌદ રાજ લેાકના ભાવેને કેવલજ્ઞાનરૂપી દર્પણમાં સમયે સમયે અવલે નાર એ વિભૂતિએ પ્રશ્નકારના ઉત્તર માર્મિક રીતે જ આપ્યું અને તે શબ્દે આટલા જ સા, સા આમ ‘યા સા સા સા રૂપ ચાર અક્ષરામાં એક રહસ્યપૂર્ણ કિસ્સા ઉકેલાઇ ગયા.
દૂર શા સારુ જવું ? ગુરુ-ચેલાના નિમ્ન દુહા તેા જગ મશહુર છે.
પાન સર્ડ, ઘેાડા અડે, વિદ્યા વિસર જાય; અગારે રાઢી જળે, કહેા ચેલા કર્યું થાય?
