________________
મા-માનના
પાન
[૨૪]
પ્રભાવિક પુરુ: સમક્ષ સાચું જ કહેવું જોઈએ કે ધર્મની છાયા હેઠળ મને તે એ બધા દંભી-ધર્મઠ ને બગભગતે જણાય છે. આપને અચાનક યુગ ન સાંપડ્યો હોત અને મીઠી વાણું શ્રવણ કરવાને પ્રસંગ ન લાધ્યું હોત , એ માંહેલા કેટલાકની જીવાદેરી તેડવામાં હું લયલીન બન્યા હતા, એટલે ગુસ્સો પિતાના મૃત્યુ પછી એમના ઉપર આવ્યું હતું ?
યશપાલ ! ધીરે પડ, શાંત થા. એવું બનવા નથી પામ્યું એટલા તારા દિવસ પાધરા ગણાય. વેરને બદલે પ્રતિવેરથી કેઈ કાળે નથી વળી શકતો. એમ કરવા જતાં તે કેવળ કર્મબંધ ને ભવભ્રમણ જ વધે છે. વૈરીને સાચી રીતે જીત હોય તે તેના પ્રત્યે પ્રેમ કરવો ઘટે. ગુસ્સાને ત્યજી દઇ, સમતાનું જાતે શરણ લેવું જોઈએ. વિપરીત આચરણ કરનાર વ્યક્તિ તે નિમિત્ત માત્ર છે પણ એ બધું કરાવનાર તે કર્યો છે અને એ જ જીવના સાચા શત્રુઓ છે એમ સમજવું ઘટે. આત્માને ઓળખનાર વીરાઓને આ ધોરી માર્ગ છે. એ દ્વારા જ મુક્તિમંદિરના દ્વાર ખુલે છે. તું ધારે તે એ કંઈ અઘરું નથી. ઘડી પૂર્વે તેં જ્યારે પિતાને ઓળખવાને નિરધાર કર્યો છે તે એ બધાને હદયથી માફી આપ. એમના પ્રત્યેનુ વૈમનસ્ય વિસારી મેલ. સંસાર વાસનાને તિલાંજલિ આપ.
જગતના કાચના નેત્રે ખરી વસ્તુ નહીં ભાસે’ એ સાચું માની, જ્ઞાનીનાં વચનનું શ્રવણ કરી, તદનુરૂપ વર્તન રાખી માનવજીવનને સફળ કરવા વીતરાગભાષિત ધર્મનું જ શરણ લે.”
ગુરુજી ! મને એ પ્રિય છે. મારી બહેનની રજા લઈ આવું ત્યાં સુધી આપ અહિં સ્થિરતા કરશે.”
