________________
આચાર્ય યશભદ્રસૂરિ :
[ ૨૦૧ ] ' “છેલે પ્રશ્ન દેખાવને છે પણ એની અસરથી થોડા ઘણું પ્રમાણમાં તે સૌ કોઈ લેપાયેલું હોય છે જ. આડંબર, દંભ કે હેંગ એ માયાડાકિનીએ ગોઠવેલા પાસા છે. એમાં સમજુ ગણાતા માનવીઓ પણ ફસાઈ જાય છે ત્યાં સામાન્ય જનતાની શી વાત કરવી? પણ જે આત્માઓ એ કષાયનું સ્વરૂપ યથાર્થપણે પિછાનીને વર્તે છે અને સતત કાળજીથી કાર્ય આચરે છે તે એના પાશમાંથી જલદી મુક્ત થઈ શકે છે.”
ગુરુદેવ! આપે મારા પ્રશ્નોનું જે રીતે પૃથક્કરણ કર્યું છે તેથી મને ખરેખર સંતોષ થયો. બાધા લેનારમાંના કેટલાક પર મને સખત ગુસ્સો હતે. મારું વૃત્તાંત સાંભળવાથી આપને એની પ્રતીતિ થશે. “મધુ તિતિ કિલ્લા, હૃથે તુ હૃસ્ત્રમ્' જેવું તેમનું વર્તન જોતાં જ મેં આપની સમક્ષ ઉપરના પ્રશ્નો કર્યા છે. આપશ્રીની સચોટ ને મધુરી વાણું શ્રવણ કર્યા પછી જેમનું હદય પવિત્ર ન બને તે ખરેખર ધરતીને ભારરૂપ લેખાય. તેમાંના કેટલાકનો વ્યવસાય જ તેમની ધાર્મિકવૃત્તિ અંતરની છે કે ઉપરછલ્લી છે એ કહી આપે છે. એ બધા આડંબરથી વ્રત માટે ઊભા થયા ત્યારે મને પ્રથમ તો એમના જીવન જાહેર કરવાનો ઉભરો ચઢી આવ્યું હતું પણ આપ સરખા મહાત્માની ગંભીર મુદ્રા જોતાં જ એને ઓટ થયા. તેથી જે થાય તે મૌનપણે જેવાને નિશ્ચય કરી ઉભરે શમા, પણ આપે તેનું પૃથક્કરણ કરી મારી આત્મદષ્ટિ સતેજ કરી, એટલે મારું એ વલણ હવે બદલાઈ ગયું છે. પોતાની ગાંઠના સાબુથી પારકો મેલ ધોવાને બદલે પિતાને જ મેલ ધોવા માંડ.” એ આપનું ટંકશાળી વચન મારા અંતઃકરણમાં આરપાર ઊતરી ગયું છે.
કશાળી અને પોતાને
સરી ગયુ
