________________
[ ૧૨૭ ]
6
રાત રહે પાછલી ખટ ઘડી, સાધુ પુરુષે સૂઈ ન રહેવું? એ નરસિંહુ ભગત 'ની લીંટી અહીં તે અક્ષરશ: સાચી પડતી. પાઠ્ઠી રાતના ચાર વાગતાં જ ભિન્ન ભિન્ન શાસ્ત્રોનાં અધ્યયન કરતાં વિદ્યાથી ગણુના ઘાષ સંભળાતા. પ્રાત:કાળ થતાં તેા સૌ કાઇ પાતપેાતાનાં આવશ્યક કાર્યોથી પરવારી, જ્ઞાનગાણી અર્થે અને એ દ્વારા નવીન જ્ઞાનસંચય કરવાના અપૂર્વ ઉલ્લાસથી સજ્જ બની, તાજેતરમાં જેમના પગલાં થયાં હાય એવા વિદ્વાનેાના વિહાર તરફ પગલાં ભરતાં. ન્યાયપુરસર ચાલતી આ ધર્મચર્ચામાં ભાષાની અશ્લીલતા કે કર્ણે કટુ પ્રહારાની ફેંકાફેંકીને જરા પણ સ્થાન નહેાતું. જય-પરાજયની ખેંચતાણુ નજરે પણ નહાતી પડતી. કેવળ જ્ઞાનપિપાસા જ મુખ્ય ભાગ ભજતી સા વિદ્યા યા વિમુયે ” જેવા સૂત્રને ચમત્કાર અહીં યથાર્થપણે ખીલી નીકળેલા અનુભવાતા.
6
પ્રભવસ્વામી
જ્ઞાન વિના ક્રિયા કહી, કાશકુસુમ ઉપમાન; લાકાલાક પ્રકાશર, જ્ઞાન એક પરધાન.
,
'
એ જ
જેવા પ્રભુમુખે પ્રગટ થયેલાં ટંકશાળી વચના કેટલા કિંમતી છે એ અહીં પગ મૂકતાં જ જણાઇ આવતું. * Knowledge is Power ' અર્થાત્ ‘ જ્ઞાન મહાશક્તિ છે’ એ વાક્યમાં રહેલ અર્થગાંભીય આ વિદ્યાધામમાં ઘેાડા દિવસ વ્યતીત કરવાથી પૂર્ણ રૂપે પ્રતીત થતું. એ આકર્ષણે દૂર દેશાના પ્રવાસીએ જાતજાતની સુશીખતા વેઠી કલ્પનામાં ન આવે એવી વિટ'બનાઓ વચ્ચે પસાર થઇ–અહીં આવતા. આ સ્થળમાં થાડા દિવસના વસવાટથી જે અપૂર્વ જ્ઞાનની વાનકી તેમને પ્રાપ્ત થતી એનાથી ઉઠાવેલ જહેમતને સંપૂર્ણ
