________________
પ્રકરણ એકત્રીસમું
મેહનપુરીની રાજકચેરી. ' મારા વહાલા પ્રધાન! તું નિર્દોષ થયા છે તે જાણી મને ઘણે જ આનંદ થાય છે. તું સાચે છે, મારા રાજ્યના સ્તંભરૂપ છે. મારા શાણું સરદાર ! મારા સમજવામાં ભૂલ થઈ ગઈ રાજા ધીમા સાદે બોલ્યા.
ના, ના, મહારાજ! સાંભળવામાં ફેર ન હોય! પણ પેલી દુષ્ટા દાસીને વચનને વિશ્વાસ રાખી સાન ગુમાવી હતી. પ્રધાને કહ્યું..
ત્યારે તે હવે નવા જુની થશે ખરી.
મહારાજ ! જે થવાનું હતું તે થયું. બાકી હવે તે જે થાય તે જોયા કરીશું તેને માટે પ્રશ્ચાતાપ કરવાની જરૂર નથી.
પ્રધાનજી ! મેં તમને ન કહેવાના શબ્દો ક્રોધના આવેશમાં આવી જઈ કહ્યા છે.........
પણ ન કહેવા જેવા શબ્દો તે હજી હવે કહેશો. તમે પેલી ચંડાળ દાસીને જોઈ નથી. યોગીએ જવાબ આપો.
