________________
४४८
[ જિનેપાસના શકાતું નથી. ડાળ તૂટી પડવાનું કારણ જુદું જ હતું, પણ તેનું પરિણામ ભવિતવ્યતાના ગે આ વખતે આવ્યું. અહીં પણ તેમજ સમજવાનું છે. શેઠજી એક બાજુ પૂજામાં બેઠા અને તે જ વખતે પૂર્વના કેઈ અશુભ કર્મના ઉદયથી તેમના વેપારને ધકકો લાગવાનું શરૂ થયું, એટલે કે તેમને ધંધામાં બેટ ગઈ તાત્પર્ય કે તેનું કારણ પ્રભુપૂજા ન હતી, પણ પૂર્વના અશુભ કર્મને ઉદય હતે.
અહીં એ વસ્તુ પણ સ્પષ્ટપણે સમજી લેવી જરૂરી છે કે જ્યારે અશુભ કર્મને ઉદય થાય છે, ત્યારે એક નહિ તે બીજા કારણે પણ નુકશાન ખમવું પડે છે અને મનુષ્ય ગમે તેવા પ્રયત્ન કરે તે પણ તેને ટાળી શકતો નથી એટલે આવા પ્રસંગે ધૈર્યનું અવલંબન લઈને સમય પસાર કરવા તથા પિતાના નિત્ય કર્મને છેડવું નહિ, એ જ ડહાપણભરેલે માગે છે. જે શેઠજીએ નુકશાનને ટેપલે પૂજા પર ના હેત તે એ નુકશાનમાંથી તો બચી શકત નહિ, પણ પૂજાને નિરર્થક માની–અનિષ્ટ માની તેને છોડી દેત અને તેથી તેમને પાછલા જીવનમાં જે સંતોષ કે શાંતિને અનુભવ થયે, તે પણ થાત નહિ. વળી તેમનું મૃત્યુ સુધયું, એ પણ ભાગ્યે જ સુધરત ! આને જ મોટે લાભ સમજવું જોઈએ.
અહીં એ પણ જણાવીશું કે સુખને આધાર ભૌતિક સંપત્તિ પર નહિ, પણ માનસિક અવસ્થા પર છે. આ વાત નહિ સમજનારાઓ જ સંપત્તિને નાશ થતાં હાય
