________________
૩૮૪
[ જિનેપાસના નાચી ઉઠયું ! સિદ્ધરાજે સાજણને શિક્ષા કરવાનો નિર્ધાર કર્યો. સેના સાથે સૌરાષ્ટ્ર તરફ પ્રયાણ કર્યું. | સાજણદે પાસે સિદ્ધરાજનાં આગમનની વાત પહોંચી ગઈ હતી.
સિદ્ધરાજનું સ્વાગત કરવા તે સામે આવ્યા. ગિર. નારની તળેટીમાં સિદ્ધરાજ આવી પહોંચતાં સાજણદે એ સિદ્ધરાજનાં સન્માન કર્યા, પરંતુ સિદ્ધરાજને સાજણનાં સન્માનની કંઈ જ પડી ન હતી. તેને તો ૧રા કોડ. સેનૈયા જોઈતા હતા !
“સાજણ! સૌરાષ્ટ્રની મહેસુલ લેવા હું આવ્યો છું, માટે તે હાજર કર.” રોષભરી મુદ્રાએ સિદ્ધરાજ છે .
મહારાજા! તે તૈયાર જ છે. આપ નિશ્ચિત રહો. પરંતુ આપ અહીં સુધી પધાર્યા છે, તે ગિરનારનાં શિખરે ઊભેલાં શ્રી નેમિનાથ ભગવાનનાં ગગનચુંબી પ્રાસાદનાં દર્શન તો કરો.”
સાજણનાં સૌજન્યતાભર્યા અને સાત્વિક વચનને ખાળવાની તાકાત જડની જડતાથી ગ્લાન સિદ્ધરાજમાં ક્યાંથી જ હોય ? | સાજણે સિદ્ધરાજને હાથ પકડ્યો. બંને ગિરનારની, પાવન પગ પર ચઢવા લાગ્યા. દૂરથી ગિરનારનાં શિખરે આકાશને આંબતાં ધોળાં ધોળાં સંગેમરમરના આરસથી સર્જાયેલાં દેવવિમાન શાં જિનમંદિરે સિદ્ધરાજની આંખે દીઠાં! આંખે ઠરી.
