________________
૩૮૨
[ જિનપાસના
સાજણદેએ ગિરનાર પર પિતાનું યાત્રાર્થે જવું, મંદિરની ભગ્નપ્રાયઃ અવસ્થા જેવી, જીર્ણોદ્ધારની ભાવના જાગવી, સિદ્ધરાજના ૧૨ કોડ એનૈયાનું ખર્ચાઈ જવું વગેરે હકીકત જણાવી અને ૧૨ા કોડ સેકૈયાની આવશ્યકતા દર્શાવી.
એ સાંભળી બધા એકબીજાનાં મુખ સામું જોવા લાગ્યા. કઈ કંઈ બેલ્યું નહિ, ત્યારે સાકરિયા શેઠ ઊભા થયા અને હાથ જોડીને કહેવા લાગ્યાઃ “તમે બધા તે ઘણાં સત્કાર્યો કરે છે. આ કાર્યને મને એકલાને જ લાભ આપ. સંઘ મારા પર કૃપા કરે.”
મહાજન તે સાકરિયાના આ સાકરથી ય અધિક મધુર વચને સાંભળી ઠરી જ ગયું ! સાકરિયાની વિનંતિ મહાજને માની. સાકરિયે મહામંત્રીને પિતાને ઘરે તેડવા. મહામંત્રી નિત્યકર્મોથી પરવાર્યા, એટલે મંત્રીશ્વરની મનગમતાં ભેજનથી સાકરિયા શેઠે સાધર્મિક-ભક્તિ કરી.
બને ગાદીએ બેઠા.
સાકરિયે બે -“મંત્રીશ્વર ! કહે તે ૧રા કોડનાં મૂલ્યના હીરા હાજર કરું, કહે તે મેતી રજૂ કરું, કહે તે સુવર્ણ સેવામાં ધરું, કહે તે રોકડા સેનિયા તમારાં ચરણમાં સમર્પણ કરું.”
સાજણ તે આ સૌજન્યમૂર્તિ સખી સાકરિયાની આ શ્રીમંતાઈ પર દિગ થઈ ગયો !
