________________
તીથયાત્રા ]
૩૭૯:
જીર્ણોદ્ધારનું કાર્ય કુશળ કારીગરો-શિલ્પીઓના હાથે તડામાર શરૂ થઈ ગયું.
વાતને તે પાંખા આવી !
સારાય સૌરાષ્ટ્રમાં ગિરનાર પરને આ જીર્ણોદ્ધાર લાકજિહવાએ ચઢ્યો.
સાજણ દે . દંડનાયકની તે કાળે ખેલબાલા હતી. તેનાં શૌય, ઔદાય અને ગાંભીર્ય તેનાં નામને કીતિના શિખરે આરૂઢ કરી દીધુ' હતુ. પણ કીર્તિ, પ્રતિષ્ઠા, લાકપ્રિયતા વગેરેથી ગૌરવવંતા પુરુષની પાછળ દુના લાગેલા જ રહે છે.
કેટલાક તેજોદ્વેષી રાજપુરુષા પહાંચ્યા પાટણ,
ઝુકી ઝુકીને, નમી નમીને, સિદ્ધરાજની સામે ઊભા. “ મહારાજા ! આપની આજ્ઞા હાય તા....’’
“શું કહેવું છે તમારે ? ” સૌરાષ્ટ્રમાંથી આવેલા આ રાજદ્વારી પુરુષાના મ`ડળને આશ્ચર્ય થી જોતાં સિદ્ધરાજે પૂછ્યું.
૮ દેવ ! પહેલે તમકે તે આપને અમારી વાત. પર વિશ્વાસ નહિ આવે, આપ અમને જ દૂષિત માનશે. ગમે તેમ, પણ આપનું અહિત તું અમારાથી સહેવાય જ નહિ.”
“ અરે ! પણ એવુ* તે શું મારું અહિત થઈ ગયું છે?” સિદ્ધરાજે આછું સ્મિત કરીને પૂછ્યું.
