________________
૩૧૮-૪
[ જિનાપાસના
કરતા હતા. આજે પણ આચાયોંક્રિના સ્વાગત વખતે સેના અને રૂપાનાં પુષ્પ તથા સાચાં મૈાતી ઉછાળવામાં આવે છે, એટલે શક્તિશાળી આત્માઓએ સેાના-રૂપાના અક્ષતથી કે સાચાં મેાતીથી સ્વસ્તિકાદિની રચના કરીને અગ્રપૂજાના લહાવા લેવે! ઘટે છે. આવુ નિત્ય તા ન અની શકે, પણ મહાન પર્વના દિવસેા હાય કે તી યાત્રાએ ગયા હોઈએ, ત્યાં પૂજન કરતી વેળાએ આવા લહાવા લઈ શકાય છે. દ્રવ્યને આથી વધારે સારા ઉપયાગ કયા હાઈ શકે ?
પ્રભુપૂજન વગેરેમાં વપરાતુ' દ્રવ્ય નિરર્થીક અને સામાજિક કલ્યાણની પ્રવૃત્તિઓમાં વપરાતું દ્રવ્ય સાર્થીક, એવા એક મત આજે પ્રચાર પામી રહ્યો છે, પણ તે ઊ'ડી સમજ વિનાના છે. પ્રભુપૂજાના આદશ ખસ્યા કે સમાજકલ્યાણની પ્રવૃત્તિએ માત્ર આડંબરરૂપ થઇ જાય છે. નિષ્કામ ભાવે પ્રવૃત્તિ કરવાનુ તા મહાપુરુષા જ શીખવે છે અને તેથી મુખ્યપણે તેઓ જ સત્કાર-સન્માનને પાત્ર છે. જો તેમના તરફ બહુમાનની લાગણી હશે. તે જ તેમના ઉપદેશ તરફ આદર થશે અને સામાજિક કલ્યાણની પ્રવૃત્તિ એમાં પણ નિષ્કામભાવ દાખલ થશે; અન્યથા આજે મની રહ્યું છે તેમ, એ માત્ર આડ ખરરૂપ બની જશે. અને તેમાંથી અનેક દોષાની ઉત્પત્તિ થતાં લાભને બદલે નુકશાન જ થશે. માટે પ્રભુપૂજા પહેલી અને સામાજિક કલ્યાણની પ્રવૃત્તિ પછી, એ સિદ્ધાંતને અનુસરવામાં આપણુ' તથા સમાજનુ` કલ્યાણ રહેલુ છે.
અક્ષતપૂજા તે અક્ષયપદ ભણી લઈ જનારી છે,
