________________
મૂર્તિનું આલંબન ]
૧૯૫
કર.” એ ઉપાય અમલમાં મૂકતાં બાણવિદ્યામાં પ્રગતિ થવા લાગી અને આખરે તે અર્જુનને સમોવડિયે બ.
દ્રોણાચાર્યે એકલવ્યની બાણવિદ્યાની ભારે પ્રશંસા સાંભળી, એટલે તે આશ્ચર્ય પામ્યાઃ “તેને આવી ઉત્તમ પ્રકારની બાણવિદ્યા કેણે શીખવી ?” પછી તેમણે એકલવ્યને પોતાની પાસે બોલાવી વાત પૂછી. એકલવ્યે પ્રણામ કરીને કહ્યું : “પૂજ્ય ગુરુદેવ! એ આપની જ કૃપાનું ફળ છે,” પણ દ્રોણાચાર્યને ગળે એ વાત કેમ ઉતરે? તેમણે કહ્યું : “એ વાત માનવા ગ્ય નથી. મેં તને વિદ્યા
ક્યાં આપી છે?” ત્યારે એકલવ્ય તેમને જંગલમાં લઈ ગયે અને પોતે જે પ્રતિમાનું પૂજન કરતો હતો, તે બતાવીને કહ્યું કે “જુઓ, આપ અહીં સાક્ષાત્ બિરાજતા હતા અને તમારી પાસેથી પ્રેરણા મેળવીને જ મેં આ બાણવિદ્યાન-ધનુર્વિદ્યાને અભ્યાસ કર્યો છે.” આથી દ્રોણાચાર્યને ખાતરી થઈ કે એકલવ્યનું કહેવું સારું હતું.
વર્તમાન કાળમાં પણ આવાં ઉદાહરણની ખોટ નથી. શ્રી રામકૃષ્ણ પરમહંસ કાલી માતાની મૂર્તિ આગળ બેસી રહેતા અને જાણે જીવતી માતા સામે બેઠી હોય તેમ
મા મા” કહીને પોકારતા. તેમણે એ મૂર્તિના આલંબનથી અનેક પ્રકારની સિદ્ધિઓ મેળવી હતી, એ બીના જગજાહેર છે. - શ્રી જિનેશ્વર દેવની મૂર્તિ જોઈને ભાવિકનાં હૈયાં હરખે છે અને તેમાં શુભ ભાવોની ભરતી થવા લાગે છે.
