________________
મૂતિનું આલંબન ]
૧૮૫ જ્ઞાનીઓએ કહ્યું છે કે “જેઓ જિનમૂર્તિને-જિનપ્રતિમાને સાક્ષાત્ જિન માનીને તેનાં દર્શન-પૂજન વગેરે કરે છે, તેમને પાપપંક ધેવાય છે, તેમનામાં વિનય, વિવેક,
ઔદાર્ય, અહિંસા, સંયમ, સદાચાર, તપ, તિતિક્ષા આદિ ગુણે પ્રકટે છે અને તેઓ અનુક્રમે પિતાનાં સર્વ કર્મોને ક્ષય કરીને સંસારસાગરને પાર પામી જાય છે. શ્રીમદ્ દેવચંદ્રજીએ કહ્યું છે કે –
અતિ દુસ્તર જે જલધિ સમે સંસાર જે, તે પદસમ કીધે પ્રભુ આલંબને રે લોલ !”.
જે સંસાર સાગરસમો અતિ દુસ્તર છે, તેને અમે પ્રભુના આલંબનથી–પ્રભુની મૂર્તિના આલંબનથી ગાયનાં પગલાં જે બનાવી દીધું.” તાત્પર્ય કે ઘણે એ છે કરી નાખે.
“મૂર્તિનું આલંબન ક્યાં સુધી ? તેને ઉત્તર એ છે કે “જ્યાં સુધી સાધ્યની સિદ્ધિ ન થાય ત્યાં સુધી સાધનની જરૂર રહે છે, એટલે આત્મા નિરાલંબન ધ્યાનની દશા સુધી ન પહોંચે, ત્યાં સુધી તેણે મૂર્તિનું આલંબન લેવું જોઈએ. અન્ય શબ્દોમાં કહીએ તે વીતરાગ દશા પ્રાપ્ત થાય ત્યારે મૂર્તિના આલંબનની જરૂર રહેતી નથી, પણ તે પૂર્વેની સર્વ ભૂમિકાઓમાં આલંબનની જરૂર રહે છે, તેથી કેઈએ એમ ન માનવું કે હું શા ભયે, જ્ઞાની થયે, બહુશ્રતમાં મારી ગણના થવા લાગી, એટલે મારે મૂર્તિનાં આલંબનની શી જરૂર ! અથવા હું અનેક
