________________
૧૪૨
( [ જિનપાસના પડ્યાં. પરંતુ તે ધીમેથી બાજુ હઠી ગયે અને ત્યાં રહી તેણે ભગવાન મહાવીરની વંદના-સ્તુતિ–ભક્તિ કરી. છેવટે તેમનું શરણ સ્વીકાર્યું. આ ઉપાસના-આરાધનાના પ્રભાવે તે મૃત્યુ પામીને સૌધર્મદેવ લેકમાં દાંક નામનો દેવ થયે.
ખેતર ખેડયું હોય, ખાતર નાખ્યું હોય અને પાણી પણ પાયું હોય, પરંતુ વાયુ અનુકૂળ ન હોય તે ધાન્ય બરાબર ઉગતું નથી અને કદાચ ઉગે તે પણ કરમાઈ ચિમળાઈ જાય છે. ઘણી વાર તે ડુંડામાં દાણું ચડ્યા હેય અને વાયુ પ્રતિકૂળ વાય તે તેમાંના ઘણા ખરા દાણા ખરી જાય છે. ટૂંકમાં ખેતીનું ગ્ય ફળ પામવા માટે અનુકૂળ વાયુની અપેક્ષા રહે છે, તેમ બધી ક્રિયાઓને -ફેલવતી થવા માટે સમ્યક્ત્વની અપેક્ષા રહે છે.
હજી પણ એક વધારે સુભાષિત સાંભળોઃ ध्यानं दुःखनिधानमेव तपसः सन्तापमानं फलं, स्वाध्यायोऽपि च वन्ध्य एव सुधियां तेऽभिग्रहाः कुग्रहाः । अश्लीला खलु दानशालतुलना तीर्थादियात्रा वृथा, सम्यक्त्वेन विहीनमन्यदपि यत् तत् सर्वमन्तर्गडु ॥
“સમ્યકત્વ વિના ધ્યાન એ માત્ર દુઃખનું નિધન થાય છે, તપનું ફળ માત્ર સંતાપ જ મળે છે, સ્વાધ્યાય પણ વધ્ય જ થાય છે, અભિગ્રહો ધારણ કરવા તે માત્ર કદાગ્રહ ગણાય છે, દાન–શીલાદિની તુલના પણ પ્રશસ્ત થતી નથી અને તીર્થયાત્રા પણ વૃથા જ થાય છે. આ સિવાય બીજી પણ બધી પુણ્ય ક્રિયાઓ નિષ્ફળ જાય છે.”
