________________
૧૦૪
[ જિનાપાસના
રીતિ કે પદ્ધતિ બતાવી હોય, તેને વિધિ સમજવાના છે. તે અનુસાર ઉપાસના કરવાથી તેમાં આગળ વધી શકાય છે અને છેવટે સિદ્ધિ મેળવી શકાય છે. આને અથ એમ પણ સમજવાને કે જેમને શાસ્ત્રમાં શ્રદ્ધા નથી કે ગુરુ પ્રત્યે આદર નથી, તેમને ઉપાસનાના સાચા વિધિ મળતા નથી અને તેથી તેઓ ઉપાસનામાં પ્રગતિ કરી શકતા નથી. પેાતાની મનમાની રીતે ઉપાસના કરનાર આ ભવમાં તે શું, અનેક ભવમાં પણ સિદ્ધિના સ્વામી થઈ શકતા નથી, એ વસ્તુ અનુભવી પુરુષાએ સ્પષ્ટ શબ્દોમાં કહી છે, એટલે વિધિ માટે પૂરા ઉપયોગ રાખવાની જરૂર છે.
શાસ્ત્ર અને ગુરુના વચનમાં અનન્ય શ્રદ્ધા રાખવી, તેને વિશ્વાસ કહેવામાં આવે છે. જો વિશ્વાસ હોય તે જ ઉપાસનારૂપી થ આગળ ચાલે છે અને ગંતવ્યસ્થાન સુધી પહોંચે છે. એ વિશ્વાસ કોઈ પણ ભૂમિકાએ તૂટ્યો કે ઉપાસનાની ગતિ મઢ પડી જાય છે અને તે સ`ભવતઃ ઘેાડા જ વખતમાં થંભી જાય છે. વિશ્વાસને તાડનાર શંકા-કુશંકા છે, ફળની વિચિકિત્સા છે, એટલે ઉપાસકેાએ તેનાથી દૂર રહેવું ઘટે છે.
અહી... અમે એ વસ્તુ "ભારપૂર્વક કહેવા ઈચ્છીએ છીએ કે સમજણ હાય, પુરુષાર્થ હાય અને વિધિનુ અનુસરણ પણ હાય, પરંતુ વિશ્વાસમાં ખામી હોય કે વિશ્વાસ ડગમગતા હોય તે ઉપાસનામાં સિદ્ધિ મળી શકતી નથી, માટે તેને દૃઢતાથી ધારણ કરવા જોઈ એ.
