________________
આવી ગયા. આપે અમારા પ્રાણ બચાવ્યા. અમને જીવિતદાન આપ્યાં.
તે પાપીએ અમારા માટે દુષ્ટ ચિંતવ્યુ. પણ આપે આવીને અમને ઉગારી લીધા. તેઓ તો પરલોક પહોંચી ગયા.
વાતો કરતાં ત્રણે જણા વનનું રણ ઓળંગી ગયા. સામે એક દૂર દૂર સોહામણું નગર દેખાયું. ચાલતાં ચાલતાં તે નગરની બહાર વનઉદ્યાનમાં વિશ્રામ કરવા માટે ગયા. ત્યાં યક્ષાલયના ઓટલે આવીને બેઠા. આ બીજા ખંડની રસાળ એવી બીજી ઢાળ હે રસિકજનો ! તમે સાંભળી ઉજમાળ થજો. આ રીતે શ્રી શુભવીર વિજયજી મ.સા. કહે છે.
-: દુહા
ગામલોક
ગ્રહી,
અશન
ભેદ. ॥૧॥
શ્રીફળ વાન તૈવેધ; લેઇ જતાં નર એકતે, પૂછે કુંવર તે તે કહે કિંચૂકવત વસે, કરતી તપ ઉમ; પવતી સતી જોગણી, તાસ યશોમતી
નામ.
એહ;
અવધિજ્ઞાની તેહ છે, ભક્તિભરે તિહાં જાય
સંદેહ. ॥૩॥
મિત્રશું,
એમ તિસુણી નૃપ ચરણ નમી કરી બેસતો,
કુંવર ભણે માતા ક્લેશ શમે
તુમ
:
તસ વંદન
છે,
હરવા
યૌવનવય તુમ ઝગમગે, પૂછે લઘુવય કિમ તો? તિસુણી સા ઉચ્ચરે,
એમ
એહ
ઉત્તર દેતાં થકાં, તુમ
ગયા
પામી
લક્ષણ
બીજો
મુજ
ચિત્તે
કહો,
વચનથી, વળી
જન
મન
યશોમતી
શ્રી ચંદ્રરોખર રાજાનો રાસ
७२
મન
લક્ષિત
વળી
વૈરાગ્ય
સઘળો એ
લહીએ
ઘણો
પાસ;
ઉલ્લાસ. ॥૪॥
હ;
સંદેહ. ॥૫॥
નિવેશ;
ફ્લેશ. [૬]
અવાત;
સુખસાત. [૭]]
