________________
૨૮૬
શ્રીચંદ્ર કેવલીનો રાસ એહવે પદ જોતો થકો, પાછળ આયો કિરાત; નિજ સ્ત્રી કેરાં વયણથી, રોમાંચિત થયું ગાત. ૧૪ વેદિકાએ બેઠા દેખીયા, ચરણે કરી પ્રણામ; આ હું તે છું ભિલ્લડો, તુમે દીઘું જીવિત દાન. ૧૫
|| ઢાળ બીજી II
(સકળ સદાફળ આપે એ-એ દેશી) આગ્રહ કરી બહુ ભાવે એ, નિજ ઠામે તે લાવે છે;
જાવે એ, ઉલટ ઘરી ઉદ્યાનમાં એ. ૧ દ્રાખ સહકારની સાખ એ, શુભ ફળ કેરાં લાખ એ;
ચાખે એ, સ્વાદ કરી તે બે જણા એ. ૨ પૂછે નૃપ હવે વાત એ, એ બહુ ફળની જાત એ;
કેમ થાત એ, હેમંત ઋતુએ કહો એવડા એ. ૩ કહે શબર સુણો સ્વામી એ, એ ફળની જાતિ બહુ પામી છે;
નામી એ, શીશ કરી જોડી ભણે એ. ૪ એણી ગિરે શિખર છે પંચ એ, તેહમાં એક અતિ ઊંચ એ;
પ્રપંચ એ, માતર શિખર તણો ઘણો એ. ૫ કોણ ઈશાનતેહની સુરી એ, વિજયાધિષ્ઠાયિની પ્રવરીએ;
અતિ ખરી, એ ગિરિની સહાય કરે છે. ૬
અથ કિરાતકૃત સ્તવના
(ચરણાલી ચામુંડા રણ ચડે–એ દેશી) ચરણાલી પાલી નવિ પુલ, સિંહ યાનાદિ નવ રોલે; વિજયા વિજયાધિક રાતડી, નયને કરી દુશમન ઢોલે. ચ૦૧ મહા માયા આદિ શક્તિ છે, માતંગી ચંગી દેહા; વીસ હચ્છી સચ્છ કરે ગ્રહી, રાખે રાક્ષસ સસનેહા. ચ૦૨ ઘજ બંઘી ઘરતીમાં એણે, ગુણ સંથી ઘનુષ ટંકારે; દુર્જન જન દોષી લબાડ જે, તેહને ઝાડ પર ઉડાડે. ચ૦ ૩ શ્રીગિરિ પર્વત રખવાલિકા, ગોપાલિકા ગાવે ગીત; બલિ બાકુલ ભોગ લેવે ઘણા, મણા કિસિય નહીં બહુ નીત. ચ૦૪
