________________
લાવે ? અને ભાગ્ય ન હોય તો એ મળે પણ ક્યાંથી ?
વળી આ પ્રમાણે ધનવતીને પણ સ્વપ્ન આવ્યું એમાં એને લોકોને આકાશમાં જેમ કેતુની રેખા દેખાય છે એવી, શ્યામવર્ણની ધુમાડાની શિખા દષ્ટિગોચર થઈ. એણે સદ્ય એ વાત પતિને કહી અને સ્વપ્નપાઠકને કહી. સ્વપ્નપાઠકે ઉત્તરમાં સર્વ પૂર્વ પ્રમાણે જ કહ્યું, ભેદ એટલો કે એને પુત્રી અવતરશે અને એનું “અલક્ષ્મી' એવું નામ પાડવું. હવે ધનવતીને નર્મદાનો જીવ ગર્ભે આવીને રહ્યો. પછી કાળ પૂર્ણ થયે એને પુત્રી પ્રસવી. એનું નામ “અલક્ષ્મી' પાડ્યું. એના લક્ષણો સર્વે “અભદ્ર' જેવાં જ હતાં. જેવો યક્ષ એવું જ બલિ’ એમ થયું.
અભદ્રને યોગ્ય અવસરે માતપિતાએ કળાચાર્ય પાસે અભ્યાસ કરવા મૂક્યો. કારણકે એઓ એના હિતચિંતક છે. પરંતુ બન્યું એમ કે કલાચાર્ય શિક્ષણ શીખવે પણ એ કંઈ શીખે નહીં, અને અન્ય શિષ્યો સાથે કલહ કર્યા કરે. જો ગુરુ એને હિતકારક શિક્ષાના બે શબ્દો કહે તો એ તેજ વખતે સામો દુષ્ટ ઉત્તર આપે એટલે એણે એની ઉપેક્ષા કરી અને એમ થવાથી નિરક્ષર રહ્યો. કારણ કે શસ્ત્ર અને શાસ્ત્રાર્થનું જ્ઞાન પ્રાપ્ત થવું અધ્યાપકને આધારે છે. પિતાએ એનો ધનવતીની પુત્રી અલક્ષ્મી સાથે વિવાહ કર્યો. નિપુણ વિધિએ જ જેને જે યોગ્ય હતું તેને તે આપ્યું-એમજ સમજી લેવું.
હવે આ અભદ્ર તરૂણ વયે પહોંચ્યો પણ અહંકાર એનામાં એટલો બધો હતો કે ડોક તો ઊંચી ને ઊંચી જ રાખતો, ભાગ્યહીન હતો છતાં પોતાને ભાગ્યશાળી માનવા લાગ્યો, હતો તો પોતે ફક્ત વાચાળ, પણ જાણે વિદ્વાન હોય એમ વર્તવા લાગ્યો; અને મૂર્ખ શિરોમણિ છતાં જાણે. પોતે બધું જાણતો હોય એમ દેખાવ કરવા લાગ્યો. પછી ભદ્રશ્રેષ્ઠી પુત્રવધુ અલક્ષ્મીકાને ઘેર તેડી લાવ્યો કેમકે ગમે તેવી-સારી નરસી વધુ હોય પરંતુ સાસરે તો સુંદર જ કહેવાય છે. પણ સાસરે આવી ત્યાં એનાં કુલક્ષણ દષ્ટિગોચર થયા વિના રહ્યાં નહીં. “આવ' કહેતાં જતી રહે
જા' કહેતા આવીને બેસે, અને રસોઈ કરવા પેસે તો ઘેલછાને લીધે થાળી પણ પછાડે. ઘરની અંદરથી કચરો કાઢી નાખવાનું કહે તો બહાર
અભયકુમાર મંત્રીશ્વરનું જીવનચરિત્ર (ભાગ-૩)
૮૬
