________________
જગદ્ બાંધવ શ્રી જિનપ્રભુની આશાતના કરે છે. વિધવિધ જાતિમાં જન્મેલા અને વિધવિધ સ્થળના નિવાસી એવા સુમતિ સાધર્મિકો પર શ્રીમંતોએ કે વિદ્વાનોએ દ્રવ્યદાન કે જ્ઞાનદાનરૂપ ઉપકાર કરવો એ અતિ પ્રશંસા પાત્રા છે, સુંદર છે.” અને વળી પુણ્ય બંધનો હેતુ છે. રામે વજાયુદ્ધ અને ભરત ચક્રવર્તીએ સકળ સંઘનું જેવી રીતે વાત્સલ્ય કર્યું છે તેવું સર્વ કોઈએ કરવું. સાધર્મિકો ને અન્ન પણ ન મળતું હોય અને એમ થવાથી સીદાતા હોય ત્યારે સામર્થ્યવાન શ્રાવકો એ ભોજન કરવું કહ્યું નહીં.
વળી ધર્મ કાર્ય કરવામાં જેઓ નિશ્ચેતન જેવા થઈ ગયા હોય એમનામાં ચૈતન્ય લાવી ધર્મને વિષે સ્થિર કરવા એનું નામ “ભાવવાત્સલ્ય.” જેમકે, ભાઈ તમે ગઈ કાલે સાધુને ઉપાશ્રયે કે જિનમંદિરે પણ દેખાયા નહીં એનું શું કારણ ? “એના ઉત્તરમાં જો એ કંઈ કૌતુક-નાટક ચેટક જોવા ગયો હોવાનું કે તેવું અન્ય કંઈ કારણ બતાવે તો એને યોગ્ય મિષ્ટ શબ્દો વડે સમજાવવો કે તમારા જેવા વિવેકાવિવેકના જ્ઞાનવાળાએ પ્રમાદ કરવો ઉચિત નથી. આ મનુષ્ય જન્મ દુર્લભ છે એમાં પણ વળી ધર્મ વિશેષ દુર્લભ છે. અને એમાં પણ આવી સાધુ કે શ્રાવકની સર્વ સામગ્રી પામવી એ તો સર્વથી દુર્લભ છે. કેમકે જીવિત, યોવન અને લક્ષ્મી આદિ સર્વ અનિત્ય છે. દુર્લભ મનુષ્ય જન્મ પામીને જે ધર્મને વિષે પ્રમાદ કરે છે એઓ અમૃતની કુપ્પીને પગ ધોવામાં ઢોળી નાખ્યા જેવું કરે છે, સુવર્ણને સ્થળે માટીનું ઢેકું મૂક્યા જેવું કરે છે, અને કાગડાને ઉડાડી મૂકવાને ચિંતામણિ ફેંકયા જેવું કરે છે. આવું આવું કહીને સાધર્મિકને પ્રતિબોધ પમાડવો. હે રાજન ! આમ બંને પ્રકારના વાત્સલ્ય વિષયે તમારે ચિત્ત લગાડવું.
હવે પ્રભાવના વિષે. ધર્મનો પ્રભાવ વધારવો એનું નામ પ્રભાવના. તીર્થયાત્રા, રથયાત્રા, જિનેશ્વરોના તીર્થ હોય એની યાત્રા કરવા જઈને, એમની રથયાત્રા કરાવીને, એમની પૂજા ભણાવવાનું વગેરે કરીને, તથા એમના પ્રસાદ એટલે મંદિરો બંધાવીને ધર્મનો પ્રભાવ વધારવો. હે નૃપતિ ! ભવ્યપ્રાણીઓ ભાવનામાં ચઢીને આ પ્રભાવનાઓ કર્યા કરે તો, શત્રુના મર્મને જાણનારો જેમ એ શત્રુને ભેદી શકે છે તેમ, ભવ એટલે
અભયકુમાર મંત્રીશ્વરનું જીવનચરિત્ર (સર્ગ અગ્યારમો)
