________________
ક્ષણમાં અતિ મંદપણે ચાલવા લાગ્યું અને કયારેક તો સ્થિર જ થઈ ઊભું રહેવા લાગ્યું. ઉછળતા તરંગોનું જળ અંદર પ્રવેશ કરી પાછું ખળખળ અવાજ કરતું બહાર નીકળતું તે જાણે પ્રવહણ પોતે સમુદ્રમાં બુડી જવાના ભયને લીધે રૂદન કરતું હોય નહીં એમ દેખાવા લાગ્યું. આવા આવા ઉત્પાતોને લીધે વહાણ હાથમાં ન રહ્યું એટલે વહાણના સુકાની અને નાવિક મૂછગત થયા. હલેસાં મારવા-વાળાઓએ પણ, રાત્રિને વિષે ચોર લોકો ધન લુંટવા આવતાં પહેરેગીરો કરી મુકે છે એવો કોલાહલ કરી મૂક્યો. અંદર વણિક વ્યાપારીઓ હતા એમણે લોભને લીધે પોતાના રત્નો. આદિ સાર દ્રવ્ય મુખને વિષે, મસ્તકને વિષે, કટિવસ્ત્રમાં અને કુક્ષી આદિ જગ્યાએ રાખી લીધું. વહાણનો નાયક અત્યંત મુંઝવણમાં પડ્યો અને ઉતારુ સર્વે પોતે પોતાના ઈષ્ટ દેવનું સ્મરણ કરવા લાગ્યા.
પ્રવહણની આ દુર્દશા, વિધુમ્માલી દેવતા આકાશને વિષે જતો હતો એની દષ્ટિએ પડી. એટલે એણે સદ્ય સર્વ ઉત્પાતનું નિવારણ કરી વહાણના અધ્યક્ષ આદિ સર્વનાં મન શાંત પાડ્યાં ક્યાં પામર માનવો અને
ક્યાં સામર્થ્યવાન દેવજાતિ ! વળી પછી એણે પ્રત્યક્ષ થઈને એને પોતાની પાસે રહેલી દેવાધિદેવની પ્રતિમાવાળી પેટી સુપ્રત કરી અને કહ્યું કે-હે મહાભાગ ! તું હવે સુખેથી સિંધુ તરી શકીશ. તું અહીંથી સિંધુ સૌવીર દેશને વિષે આવેલા વિતભય નગરે જજે, ત્યાં નગરના મોટા ચોકમાં રહી
હે લોકો ! આ પેટીમાં મારી પાસે દેવાધિદેવની પ્રતિમા છે તે તમે લઈ જાઓ. એ પ્રમાણે તું ઉદઘોષણા કરજે.” આ પ્રમાણે નાવિકને કહીને વિધુમ્માલી દેવ અંતર્ધાન થયો અને પ્રતિમાના પ્રભાવને લીધે વહાણ પણ, બુદ્ધિમાન માણસ શાસ્ત્રનો પાર પામે છે. (પારંગામી થાય છે) એમ સત્વર સમુદ્રનો પાર પામી ગયું.
વીતભય નગરે પહોંચી, પોતાની પાસેની પેટી લોકોની દષ્ટિસમક્ષ રાખી, વહાણના અધિપતિ વણિકે દેવતાના કહ્યા પ્રમાણે ઉઘોષણા કરી. એ સાંભળીને ત્યાંનો તાપસ ભક્ત રાજા ઉદાયન પોતે, અન્ય તાપસો, પરિવ્રાજકો અને વિપ્રો સુદ્ધાં એકત્ર થઈ ગયા. પ્રતિમા બંધ કરેલી પેટીમાં હતી માટે પેટી ઉઘાડવાને, લોકો વિષ્ણુ, બ્રહ્મા, બુદ્ધ આદિ
અભયકુમાર મંત્રીશ્વરનું જીવનચરિત્ર (સર્ગ અગ્યારમો)
પ૧
