________________
ધ્યાન ધરવું. દહીંનો સાર જેમ ધૃત છે અને કાવ્યનો સાર જેમ ધ્વનિ કાવ્ય' છે તેમ સર્વ-ધર્માનુષ્ટાનોનો સાર પરમેષ્ઠી નમસ્કાર છે.
એ પરમેષ્ઠીનમસ્કારનું જો પૂર્ણ-ભાવસહિત સ્મરણ કરવામાં આવે તો અગ્નિ જળસમાન થઈ રહે છે, ભુજંગ પુષ્પની માળા થઈ જાય છે, વિષ અમૃતતુલ્ય બને છે, કૃપાણ એટલે તલવાર કંઠાભરણહાર બની જાય છે, સિંહ હરિણ સમાન શાંત થઈ જાય છે, શત્રુ મિત્રરૂપ બને છે, દુર્જન સજ્જનરૂપ બને છે, અરણ્યો જાણે વસવા યોગ્ય ગૃહો હોય એવાં બની જાય છે, ચોરલોકો લુંટારા મટી રક્ષણ કરનારા થાય છે અને પ્રતિકૂળ ગ્રહો હોય એ પણ અનુકૂળ થાય છે. એટલું જ નહીં પણ, દુષ્ટ શુકન થયાં હોય તો પણ ઉત્તમ શકુનોનું ફળ મળે છે, દુષ્ટ સ્વપ્નોને સ્થળે શ્રેષ્ઠ સ્વપ્નોનું ફળ પ્રાપ્ત થાય છે, ડાકિની પ્રેમવત્સલા માતા જેવી બની રહે છે, વિકરાળ વેતાળ-ભૂતાદિ પણ પિતા સમાન માયાળુ થઈ જાય છે, અને દુષ્ટ મંત્ર તંત્ર યંત્રાદિ પ્રયોગ પોતાની શક્તિ ત્યજી નિષ્ફળ બને છેકંઈપણ અશુભ કરી શકતો નથી. કેમકે સહસ્રકિરણવાળા સૂર્યનો ઉદય થયે ઘુવડ પક્ષીને ગુપ્તસ્થાને અંધકારમાં જઈ રહ્યા વિના છુટકો નથી.
માટે સુજ્ઞજનોએ નિદ્રામાં કે જાગૃતાવસ્થામાં, સ્થિર થઈ બેઠા હો કે ગમનાગમન કરતા હો, માર્ગમાં કંઈ સ્ખલના થાય કે વળી છીંક આવે ત્યારે પણ એ મહામંત્રનું સ્મરણ કરવું. આ નમસ્કારના પ્રભાવથી આ લોકમાં અર્થ, ઈષ્ટ વસ્તુ આદિની પ્રાપ્તિ થાય છે, અને પર જન્મે પણ ઉત્તમ કુળમાં જન્મ થાય છે, સ્વર્ગ મળે છે અને મોક્ષ પણ નજદીક આવે છે. આ નવકારમંત્રના પ્રભાવ ઉપર એક કથાનક છે તે શ્રવણ કરો.
પૂર્વે ક્રિયાનુષ્ઠાનોને વિષે નિરંતર ઉદ્યત એવો કોઈ જિન ભક્ત શ્રાવક હતો. એને એક પુત્ર હતો પરંતુ એ પુત્રમાં પિતા કરતાં સર્વ વિપરીત ગુણો હતા. એ ભારે કર્મી હોવાથી એને ‘ધર્મ'નું નામ પણ ગમતું નહીં. કેમકે ધર્મવિષયે ‘વાસના' જ હેતુ છે; શ્રાવકના કુળમાં જન્મ
૧. ધ્વનિકાવ્ય, અને ચિત્ર કાવ્ય-એમ ત્રણ પ્રકારનાં કાવ્યો છે. એ ત્રણમાં ધ્વનિકાવ્ય સૌથી ઉત્તમ છે. કેમકે એમાં વાચ્યાર્થ કરતાં. વ્યંગ્યાર્થ ચઢી જાય છે. ૨. ક્રિયા.
અભયકુમાર મંત્રીશ્વરનું જીવનચરિત્ર (સર્ગ અગ્યારમો)
૨૫
