________________
આવે એટલી તૈયાર થઈ. તે જાણે રોહિણીને સર્વ વધુઓમાં પ્રથમપદ અપાવનારાં શુભ કર્મોની સુમબદ્ધ હારમાળા હોય નહીં!
એવામાં કોઈ અવસરે પુનઃ ધનાવહ શેઠે સમસ્ત નાગરિકો તથા વધુઓનાં પીયરીયાને તેડી ભોજનાદિથી સત્કારી સર્વને મંડપમાં બેસાડ્યા. પછી ચારે વધુઓને ત્યાં બોલાવીને કહ્યું “હે પુત્રીઓ ! મેં તમને પૂર્વે શાળના પાંચ કણ આપ્યા હતા તે લાવો. ચારમાંથી એક-ઉજિઝકાએ તો ઘરમાં જઈ કોઠીમાંથી પાંચ કણ લાવી સસરાજીના હાથમાં મૂક્યા, એટલે એને શેઠે પૂછ્યું-હે પુત્રી ! તને તારા માતપિતા, ભાઈભાંડુ અને સાસુસસરાના સોગન છે-સત્ય કહી દે કે આ કણ પેલા જ કે બીજા ? એ સાંભળી એણે પોતાની હતી એવી વાત સત્ય જણાવી દીધી; કારણ કે નિર્ગુણીને પણ શપથ અર્ગલા સમાન છે. પછી ભોગવતીએ પણ કોઠીમાંથી કણ લાવીને સસરાના હાથમાં મૂક્યાં. કેમકે ફેંકી દીધેલી કે ખવાઈ ગયેલી વસ્તુ પુનઃ ક્યાંથી લાવી શકાય ? એને પણ, યથાવસ્થિત વાત કઢાવવાના પ્રયોગના જાણકાર વૃદ્ધ શેઠે અનેક શપથપૂર્વક પૂછ્યું એટલે એ પણ સર્વ હકીકતો માની ગઈ. કેમકે બન્નરો પણ આપેલા શપથનો લોપ કરતા નથી.
ત્રીજી રક્ષિકા નામની વધુ આવી એણે તો પોતે સાચવી મૂકેલા હતા એ પાંચ મૂળના કણો લાવીને સસરાને આપ્યા, શપથ આપીને પૂછવા પરથી, એણે યે પોતાની વાત હતી તે નિવેદન કરી. હવે વારો આવ્યો. ચોથી રોહિણીનો. એણે સસરાને કહ્યું- હે પિતા ! કૃપા કરી અને ગાડાં, બળદ, ઉંટ, ખચ્ચર વગેરે વાહનો મને આપો એટલે મારા શાળના કણ તમને મંગાવી આપું. એ સાંભળીને પરમ પ્રીતિપૂર્વક શેઠે પૂછ્યું, “હે પુત્રી ! તું આ શું કહે છે ? એટલે પેલીએ ઉત્તરમાં પોતાનો, મુનિના વૃત્ત જેવો ઉજજ્વળ વૃત્તાંત અથેતિ કહી સંભળાવ્યો; અને શ્રેષ્ઠીએ આપેલા બળદ-ખચ્ચર વગેરેને પોતાને પીયરે મોકલી શાળિના કણ મંગાવી આપ્યા.”
આ સર્વપ્રકાર સાંભળી રહી શેઠ, ઉજિઝકાના ભાઈભાંડુઓને, ભ્રકુટી ચઢાવી ઊંચા નેત્રો કરી કહ્યું “આ તમારી પુત્રી અને મારી પુત્રવધુ ઉઝિકા નામ પ્રમાણે ગુણવાળી છે એ નિર્લજના ચિત્તમાં પણ મારો લેશ પણ ભય નથી. એણે મારી આજ્ઞા ઉલ્લંઘન કરીને શાળના કણ ફેંકી દીધા તો હવે ૧૧૨
અભયકુમાર મંત્રીશ્વરનું જીવનચરિત્ર (ભાગ-૩)
