________________
१२५४
श्रीमहावीरचरित्रम् अन्ने पुण आकालियदुरंतदारिद्दविडुयावि दढं । पावारंभपयट्टा जम्मं सयलंपि वोलिंति ।।५।।
ते अण्णत्थवि जम्मे तहेव पुणरुत्तदुक्खसंतत्ता।
तल्लोव्विल्लिं पकुणंति थोवसलिलंमि मच्छोव्व ।।६।। जइ पुण ते घरवावारलक्खभागे व धम्मकज्जंमि । अब्भुज्जमंति रुंधति नित्तुलं ता दुहदुवारं ।।७।।
किंच-एगत्तो संपज्जइ जहिच्छभोगोवभोगदुल्ललियं । धणमन्नत्तो सज्जणपसंसणिज्जा हि पव्वज्जा ।।८।।
अन्ये पुनः आकालिकदुरन्तदारिद्र्यविद्रुताः अपि दृढम् । पापारम्भप्रवृत्ताः जन्म सकलमपि व्यतिक्रामन्ति ।।५।।
ते अन्यत्राऽपि जन्मनि तथैव पुनरुक्तदुःखसन्तप्ताः।
व्याकुलतां प्रकुर्वन्ति स्तोकसलिले मत्स्यः इव ।।६।। यदि पुनः ते गृहव्यापारलक्षभागं वा धर्मकार्ये । अभ्युद्यतन्ते रुग्धन्ति निःतुलं ततः दुःखद्वारम् ।।७।।
किञ्च-एकतः सम्पद्यते यथेच्छभोगोपभोगदुर्ललितम् । धनम् अन्यतः सज्जनप्रशंसनीया हि प्रव्रज्या ।।८।।
વળી બીજા કેટલાક પુરુષો મરણપર્યંત મોટા દારિદ્રોથી અત્યંત પીડા પામ્યા છતાં પણ પાપના આરંભમાં प्रवत्ताने मानो ४न्म शुभाव छ. (५)
તેઓ બીજા જન્મમાં પણ તે જ પ્રમાણે વારંવાર દુઃખથી તાપ પામીને થોડા જળમાં મલ્યની જેમ તરફડીયા भारे छ. (७)
પરંતુ તેઓ જો ઘરના વ્યાપારના લાખમા ભાગે પણ ધર્મકાર્યને વિષે ઉદ્યમ કરે તો અનુપમ (ઘણા) દુઃખના द्वारने ३ छ. (७)
વળી બીજું એક તરફ ઇચ્છા પ્રમાણે ભોગપભોગની પ્રાપ્તિ કરવામાં ઉત્કૃષ્ટ ધન પ્રાપ્ત થાય છે, અને બીજી તરફ સજ્જનોને પ્રશંસા કરવા લાયક પ્રવજ્યા પ્રાપ્ત થાય છે. (૮).
