________________
८६७
षष्ठः प्रस्तावः
किं अमयंपिव विसनिव्विसेसबुद्धीए कोऽवि बोहेज्जा। अहवा विमूढहिययाण होइ एसेव नूण मई ||३||
धुवमम्हाणं देवत्तदिव्वमाहप्पसंपया विहला ।
जा तुम्हावइविणिवारणेण नो होइ सकयत्था ।।४।। निच्छउ सा पहुभत्तीवि कह व लक्खिज्जए सयण्णेहिं। जाव न निच्चं पासट्ठिएहिं सेविज्जसे तंसि ।।५।।
इय सुरनाहो सुचिरं उवसग्गकरं जणं सभत्तिं च।
___ दूसित्ता सुदुहत्तो नमिउं असणं पत्तो ||६|| सामीवि विहरमाणो गामागरसन्निवेसमागओ। तम्मि य बिभेलगो नाम जक्खो। सो य
किम् अमृतमपि विषनिर्विशेषबुद्ध्या कोऽपि बोधते?। अथवा विमूढहृदयानां भवति एषैव नूनं मतिः ।।३।।
ध्रुवमस्माकं देवत्वदिव्यमाहात्म्यसम्पदः विफलाः ।
याः तवाऽऽपद्विनिवारणेन नो भवन्ति सकृतार्थाः ।।४।। निश्चयं सा प्रभुभक्तिः अपि कथं वा लक्ष्यते सकर्णैः । यावन्न नित्यं पार्श्वस्थितैः सेव्यसे त्वम् ।।५।।
इति सुरनाथः सुचिरं उपसर्गकरं जनं स्वभक्तिं च ।
दूषयित्वा सुदुःखार्त्तः नत्वा अदर्शनं प्राप्तः ।।६।। स्वामी अपि विहरन् ग्रामाकरसन्निवेशम् आगतः। तस्मिन् च बिभेलक: नामकः यक्षः। सश्च
શું અમૃતને પણ કોઈ વિષ બુદ્ધિથી સમજી લેતા હશે? અથવા તો મૂઢ જનોની અવશ્ય એવી જ મતિ હોય. (૩)
હે નાથ! અમારા દેવત્વના દિવ્ય માહાભ્યની સંપત્તિ ખરેખર વિફલ છે કે જે તમારી આપદા નિવારવામાં तार्थ थती नथी. (४)
અથવા તે પ્રભુભક્તિ પણ ભલે નિશ્ચળ હોય, છતાં જ્યાં સુધી પાસે રહેલા ભક્તો સદા તમને સેવતા નથી त्यांसुधा मन्ति ५५ लक्ष्यमा म मावी श3 ?' (५)
એ પ્રમાણે સારી રીતે ઉપસર્ગ કરનાર જનને અને સ્વભક્તિને દૂષિત બતાવી, ભારે ખેદ પામતો દેવેંદ્ર નમીને पोताना स्थाने यो. (७)
સ્વામી પણ વિહાર કરતાં ગ્રામાકર નામના સંનિવેશમાં ગયા. ત્યાં બિભેલક નામે યક્ષ હતો. તે પૂર્વભવે
