________________
श्रीनन्दीसूत्र ]
[ २११
हत्यम्मि मुहुत्तंते, दिवसन्तो गाउयम्मि बोद्धव्वो । जोयण दिवसपुहुत्तं, पक्खंतो पनवीसाओ ||४|| भरम्मिश्रद्धासो, जम्बुद्दीवम्मि साहिओ मासो । वासं च मयले ए, वासपुहुत्तं च रुयगस्मि ॥ ५ ॥ संखिज्जम्मि उ काले, दीवसमुद्दावि हुंति संखिजा । कालम्मि असंखिजे दीवसमुद्दा उ भइयव्वा || ६ || काले च उराहवुड्ढी, कालो भइयव्वु खित्तबुड्ढीए । बुड्ढी दव्वं पज्जव, भइयव्वा खित्तकाला उ ॥ ७ ॥ सुमो य होइ कालो, तत्तो सुहुमयरं हवइ खित्तं । अंगुल से टी मित्त, श्रसपिणिओ असंखिजा ॥ ८ ॥ से सं वड्ढमाण्यं ओहिनाणं ॥ सू १२ ।।
से किं तं हीयमाण्यं ओहिनाणं ?
हीयमाणं ओहिना अप्पसत्थेहिं अज्भवसाय द्वारोहिं वट्टमाणम्स वट्टमाणचरित्तरस संकिलिस्समाणस्स संकिलि-स्ममाणचरित्तस्त सव्वम्रो समन्ता ओही परिहायइ से तं.यमाणं ओहिनारणं ॥ १३ ॥
से किं तं पडिवाइओहिनाएं ?
पडिवाइओहिना जहणणं अंगुलस्स असंखिजयभागं वा संविजयभागं वा वालग्गं वा वालग्गपुहुत्तं वा लिक्खं वा लिक्खं पुहुत्तं वा, जूयं वा जूयपुहुत्तं वा, जवं वा जवपुहुत्तं वा, अंगुल वा अंगुलपुहुत्तं वा, पायं वा पाय पुहुत्तं वा, विहत्थिं वा विहत्थिपुहुत्तं वा स्यणिं वा स्यणिपुहुत्तं वा, कुच्छि वा कुच्छि पुडुवा, धणुं वा धरणुपुहुत्तं चा, गाउअं वा गाउयपुहुत्तं वा
"
.