________________
૨. ભાષાભેદનું દૃષ્ટાંત
એક નગરમાં જુદા-જુદા પ્રાંતના માણસો આવેલા. તેમણે એ નગરના સીમાડે ચોખાનો મોટો જથ્થો જોયો. એકે કહ્યું : | "આ ચોખા" છે, બીજાએ કહ્યું: "ના, આ તંદૂલ" છે, ત્રીજાએ કહ્યું: "ના, આ ચાવલ" છે, ચોથાએ કહ્યું: "ના આ રાઈસ" છે, પાંચમાએ કહ્યું: "ના, આ અક્ષત છે.
આમ આ ઢગલા માટે જુદા-જુદા પ્રાંતભાષીઓ એકબીજાની વાતને અમાન્ય રાખીને પોતાની સમજની રજુઆત કરતા હતા અને માટે અંદર-અંદર લડતા પણ હતા.
એક ડાહ્યો માનવી જે આ બધી ભાષાઓને જાણતો હતો તેણે કહ્યું "બધાની વાત સાચી છે, કેમકે જુદા-જુદા પ્રાંતમાં આ એક જ વસ્તુને જુદા-જુદા શબ્દોથી ઓળખાવેલ છે પણ વસ્તુતઃ એ બધા શબ્દો આ એકજ"ચોખા ને લક્ષીને કહેવામાં આવે છે.
સૌના મનનું સમાધાન થયું અને ઝઘડો શમી ગયો.
કેટલીક વખત આપણા ઝઘડાઓ આવા ભાષાભેદને આભારી હોય છે.
૩. ઢાલની બન્ને બાજુનું દ્રષ્ટાંતા
એક ગામ પર સશસ્ત્ર ધાડપાડુઓ ચઢી આવ્યા, ગામના લોકોએ પણ જોરદાર સામનો કર્યો અને ધાડપાડુઓને નસાડી, મૂક્યા, પણ ગામનો એકમુખ્ય માણસ માર્યો ગયો. તેના સ્મારક તરીકે ગામની બહાર તેની આકૃતિવાળો પાળિયો ઉભો કરવામાં આવ્યો. તેના એક હાથમાં ઢાલ અને બીજા હાથમાં તલવાર આપી. આ ઢાલએકબાજુથી સોનેરી અને બીજીબાજુથી રૂપેરી મઢેલી હતા.
