________________
(૨) વૈકિય-નાનું-મોટું, દશ્ય-અદશ્ય થાય.
(૧) દેવ–નારકને–ભવપ્રત્યયિક હોય. (૨) લબ્ધિવાળા તિર્યંચ મનુષ્યને–
લબ્ધિપ્રત્યયિક હેય. (૩) આહારક–આ શરીર લબ્ધિવાળા ચૌદ પૂર્વ ધારી મુનિ મહાત્માઓ બનાવે છે. - આ શરીર રચવાનું પ્રયોજન-પૂર્વધર પુરૂષે કેઈ સંશય પડે, કે શ્રી તીર્થકર ભગવંતની સમવસરણાદિ ત્રાદ્ધિ જેવા, દૂર કે નજીક વિચરતા કેવલી ભગવંતે પાસે મોકલવા માટે (મુઠી વાળેલા) એક હાથ જેવડું બનાવી મોકલે છે. ત્યાં વંદનાદિ કરી પાછું આવે છે. અને તેના આત્મ પ્રદેશે મૂળ ઔદારિક શરીરમાં દાખલ થતાં તરત જ વીખરાઈ જાય છે. આ શરીર આખા સંસારચક્રમાં ૪ વાર જ કરી શકાય છે.
(૪) તેજસ શરીર–શરીરમાં કે જઠરમાં જે ગરમી જણાય છે તે તેજસ શરીર. આ શરીર દ્વારા બીજાને ક્રોધથી શાપ આપી બાળી શકાય છે. અથવા અનુગ્રહ બુદ્ધિથી બળતા પદાર્થોને ઠંડક આપી બુઝાવી શકાય છે. તેને તેજે વેશ્યાની લબ્ધિ, તથા શીત લેશ્યાની લબ્ધિ કહેવાય છે. .
(૫) કામણ શરીર – જીવ દરેક સમયે કાર્પણ વર્ગણાના પગલે ગ્રહણ કરી આત્મા સાથે બાંધે છે. તેને કમબધ કહેવાય છે. આમા વડે ગ્રહણ કરાતા પુદ્ગલેની આઠે કર્મપણે વહેંચણી થવાથી તેને કામણ શરીર કહેવાય છે. આ શરીર આત્મા સાથે અનાદિ કાળથી
