________________
११०
मूलाचारधर्मकी भक्तिकर उनके दोषोंको दूर करता है वह शुद्ध सम्यग्दशनवाला होता है ॥ २६१॥ दसणचरणुवभट्टे जीवे दट्टण धम्मबुद्धीए । हिदमिदमवगूहिय ते खिप्पं तत्तो णियत्तेइ ॥ २६२॥
दर्शनचरणप्रभ्रष्टान् जीवान् दृष्ट्वा धर्मबुद्धया । हितमितमवगृह्य तान् क्षिप्रं ततः निवर्तयति ॥ २६२ ॥ ___ अर्थ-सम्यग्दर्शनज्ञानचारित्रसे भ्रष्ट हुए जीवोंको देख धर्मबुद्धिकर सुखके निमित्त हितमितवचनोंसे उनके दोषोंको दूरकर सम्यग्दर्शनादि धर्ममें दृढ करता है वह शुद्धसम्यक्त्वी स्थितिकरण गुणवाला कहाजाता है ॥ २६२ ॥ चादुव्वण्णे संघे चदुगदिसंसारणित्थरणभूदे । वच्छल्लं काव्वं वच्छे गावी जहा गिद्धी ॥ २६३ ॥
चतुर्वर्णे संघे चतुर्गतिसंसारनिस्तरणभूते । वात्सल्यं कर्तव्यं वत्से गौः यथा गृद्धिः ॥ २६३ ॥
अर्थ-नरकादि चारगतिरूप संसारसे तिरनेके कारणभूत ऋषि अर्यिका श्रावक श्राविकारूप चतुर्वर्ण संघमें आहारादि दानकर वछड़ेमें गायकी प्रीतिकी तरह प्रीति करना चाहिये । यही वात्सल्यगुण है ॥ २६३ ॥ धम्मकहाकहणेण य बाहिरजोगेहिं चावि णवजेहिं । धम्मो पहाविदव्वो जीवसु दयाणुकंपाए ॥ २६४ ॥
धर्मकथाकथनेन च बाह्ययोगैश्चापि अनवद्यैः। . धर्मः प्रभावयितव्यः जीवेषु दयानुकंपया ॥ २६४ ॥
अर्थ-महापुराणादि धर्मकथाके व्याख्यान करनेसे, हिंसादि