________________
१६
सविवरणे मूलशुद्धि प्रकरणे भगवओ पहावेण तस्स हथिस्स संकलग्गलाओ सयखंडीभूयाओ । निरग्गलो य पयट्टो भगवओ वंदणत्थं । तओ लोगो ‘हा हओ एस महारिसी एएणं' ति भणमाणो पणट्ठो । सो वि करी अवणामियकुंभत्थलफरिसियसाहुपयपंकओ साहुमणिमिसाए दिट्ठीए पेहमाणो वणं पविठ्ठो । ते य तावसा तं साहुस्साइसयमसहमाणा अमरिसवसेण विप्पडिवत्तीए उवट्ठिया । ते वि भयवया सियवायावदायबुद्धिणा णिरुत्तरा कया, धम्मदेसणाए पडिबोहिया, पेसिया य भगवओ तित्थयरस्स समोसरणे । ते वि तत्थ गंतूण पव्वइया।
इओ य सेणिओ राया लोगपरंपराओ हत्थिमोयणाइअच्छेरयभूयं साहुप्पभावं सोऊणं विम्हयउप्फुल्ललोयणो अभयकुमाराइपरियणसमेओ तुरियं तत्थाऽऽगओ । दिट्ठो य साहू । भत्तिब्भरनिब्भरंगेण य तिपयाहिणापुव्वयं वंदिओ । तथा हि
परिचत्तगिहावासय ! आवासय ! सयलसंजमगुणाणं ।
गुणगव्वियपरतित्थियगइंदवणसिंह ! तुज्झ नमो ।।२६।। दिन्नो साहुणा धम्मलाभो, तथा हिकल्लाणपद्धइकरो दुरियहरो पावपंकसलिलोहो । तुह होउ धम्मलाभो नरिंद! सिवसोक्खसंजणगो॥२७॥
पुच्छित्ता य अणाबाहं निसन्नो सुद्धभूमीए । भणियं च राइणा 'भगवं ! महच्छरियमेयं जं निययप्पहावेण दढबंधणेहिंतो मोइओ हत्थी ।' तओ भणियं भगवया
न दुक्करं बंधणपासमोयणं गयस्स मत्तस्स वणम्मि रायं ! । जहा उ चत्तावलिएण तंतुणा सुदुक्करं मे पडिहाइ मोयणं ।।२८।।
राइणा विन्नत्तं 'भगवं ! कहमेयं ? ।' तओ साहियंपुव्ववुत्तं नियचरियं । ‘ता भो महाराय ! जे ते मह बालगेण चत्तावलियतंतुबंधा दिण्णा ते सिणेहतंतवो मए वि दुक्खेण तोडिय त्ति काऊण गयबंधणमोयणाओ वि दुम्मोयापडिहासंति । अओ मए एवं पढियं ।' एयं च णिसामिऊण पडिबुद्धा बहवे पाणिणो । सेणिय-अभयकुमारा वि परं परिओसमागया वंदित्ता य गया सट्ठाणेसु । महरिसी वि भगवंतं महावीरं वंदित्ता उग्गविहारेणं विहरित्ता केवलवरणाणं उप्पाडेत्ता पत्तो परमसोक्खं मोक्खं ति ।
१. सं० वा० सु० ०लो पयट्टो ।। २. 'स्याद्वादावदातबुद्धिना' इत्यर्थः ।। ३. सं० वा० सु० णापडि ।। ४. सं० वा० सु० पुव्ववुत्तनि ।। ५. ला० दुक्खं तो ।। ६. सं० वा० सु 'मोयणओ ।। ७. सं० वा० सु० .. पडिहायंति ।। ८. सं० वा० सु० एवं च ।। ९. सं० वा० सु० 'त्ता गया ।।