________________
હવે જિનાજ્ઞા પાલનથી અસંગક્રિયાની પ્રાપ્તિ થાય છે તે કહે છે –
वचाऽनुष्ठानतोऽसङ्गा, क्रिया सङ्गतिमङ्गति । . सेयं ज्ञानक्रियाऽभेदभूमिरानन्दपिच्छला ॥८॥
અર્થ : વચનાનુષ્ઠાનથી (પરિણામે જે) અસંગ અનુઠાનની પ્રાપ્તિ થાય છે, તે આ આનંદ ઝરતી જ્ઞાન અને ક્રિયાની અભેદભૂમિરૂપ એક્તા છે.
ભાવાર્થ : શાસ્ત્રોમાં અનુષ્ઠાનના પ્રીતિ, ભક્તિ, વચન અને અસંગ, એમ ચાર પ્રકારે કહ્યા છે, તે ઉત્તરોત્તર ગુણના પ્રકરૂપ છે, તેનું વર્ણન પાછળ ર૭માં અષ્ટકમાં કરવાનું છે, તે પણ અહીં સામાન્યથી સમજવું કે જેમ પુત્રને પ્રથમ અન્ન અવસ્થામાં માતા પ્રત્યે (ને) પ્રીતિ હેય છે, પછી તેના ઉપકારનું જ્ઞાન થતાં ભક્તિ (પૂજ્યભાવ) પ્રગટે છે. કૃતજ્ઞતાને એથી પણ અધિક વિકાસ થતાં તેની આજ્ઞાને પૂર્ણ પાળે છે, અને એ અભ્યાસથી છેવટે સજજન મનુષ્ય માતાની આજ્ઞા વિના, સ્વભાવથી જ તેની સેવા કરે છે, તેમ અહીં પણ પ્રાથમિક કક્ષામાં જીવને ધર્મ, ધર્મસાધને અને ધર્મોપદેશક વગેરે પ્રતિ પ્રીતિ પ્રગટે છે, પછી તેના ઉપકારે સમજાય છે. ત્યારે કૃતજ્ઞતા-ભક્તિ-પૂજ્યભાવ પ્રગટે છે અને કૃતજ્ઞતાની અધિક વૃદ્ધિ-શુદ્ધિ થતાં જિનેશ્વરદેવેની આજ્ઞા તેને અનુલ્લંઘનીય બની જાય છે, ત્યારે જિનાજ્ઞાના બળે તેની સર્વ પ્રવૃત્તિ જિનવચનાનુસારિણી બને છે. તેને વચના
