________________
गुणवृध्यै ततः कुर्यात्, क्रियामस्खलनाय वा । एकं तु संयमस्थानं, जिनानामवतिष्टते ॥७॥
અર્થ : તેથી ગુણની વૃદ્ધિ માટે અથવા પ્રગટેલા ગુણથી ન પડી જવાય તે માટે ક્રિયાને કરવી જોઈએ. એક સંચમસ્થાન તે રાગ-દ્વેષથી મુક્ત એવા વીતરાગને સ્થિર રહે છે.
ભાવાર્થ : જ્યાં સુધી સંપૂર્ણ ગુણો પ્રગટે નહિ, ત્યાં સુધી ક્રિયા અનિવાર્ય છે. કારણ કે ક્રિયા નહિ કરવાથી પ્રગટેલા પણ આંશિક ગુણે પુનઃ અવરાઈ જાય છે. ક્રિયાના પ્રભાવે પ્રગટેલા ગુણેની રક્ષા અને તેમાં વૃદ્ધિ પણ થાય છે. પૂર્ણ આરોગ્ય પ્રગટયા પહેલાં ઓષધને છોડી દેવાથી પ્રગટેલું આરોગ્ય નાશ પામે છે, તેથી જેમ પૂર્ણ આરોગ્ય પ્રગટતાં સુધી ઔષધ જરૂરી છે તેમ ગુણેને સંપૂર્ણ પ્રાદુભવ ન થાય ત્યાં સુધી તે તે અવસ્થાને અનુરૂપ તે તે ક્રિયા અનિવાર્ય છે. એક સંયમસ્થાન (એટલે સંપૂર્ણ ઉત્કૃષ્ટ શુદ્ધિ) તે જેઓને મેહ નાશ થયેલ હોય તે નિર્મોહી (સર્વજ્ઞ) આત્માઓને સ્થિર હોય છે. તે પૂર્વે તે ગુણે અસંપૂર્ણ પ્રગટહ્યા હોય છે, તેને પૂર્ણ કરવા ક્રિયા અનિવાર્ય છે. કઈ પણ કાર્ય અધૂરું છોડી દેવાથી થયું હોય તે પણ નાશ પામે છે, અને ચાલુ રાખવાથી પૂર્ણ થાય છે. આ અષ્ટકના છઠ્ઠા કલેકમાં ધર્મક્રિયા ક્યારે કરવી તે કહ્યું છે. અને આ સાતમા શ્લોકમાં તે ક્યાં સુધી કરવી તે જણાવ્યું છે.
