________________ સલાકા : 155 - મૂઠી તેલીને રહ્યો છે જેહવે, જલદલ ચક આવ્યું તે હવે વેગે વળિયે તે વાદીને પાય, ગોત્રમે ચક્ર ન ચાલે ક્યાંય. 60 ચડયું કલંક ચિતે ઈમ ચકી, મુજથી ન્હાને પણ મેહોટો એ ચકી; ભરત રહ્યા હવે હાથ ખંખેરી, એહની મૂઠીની ગત અનેરી. 61 દીન ડણે ભરતને જાણી, બાહુબલ એડવી વાણી; ભરત ન મારું ભાઈ સણો, માનવ માથું કઇ મ ધૂણે. 62 મૂઠીને મનમાં આણી આલોચ, મસ્તકે લઈ કીધો તે લે; બાહુબલ થયે તે સાધ વૈરાગી, સુરનર પૂજે પાય તે લાગી. 63 દેવદુંદુભિ વાજે આકાશે, ફૂલની વૃષ્ટિ થઈ ચિહું પાસે, મનથી મેલી વિષય વિકાર, ધન ધન જપે સુરનરનાર. 64 કર્મ ખપાવી કેવળ પામું, લધુભાઈને શીશ ન નામું કાઉસગ્ગ કરી કર્મ નિકંદં, પછી જઈને જિનવર વ૬. 65 એમ ધારી વનમાં કાઉસગ્ગ રહે, વર્ષાકાળે તે કર્મને દહે; કુંજર ચઢી કેવળ કેમ લહીએ, બેનને વચને બૂડ્યો તે હૈયે. 66 પગ ઉપાડ્યો કેવળ પામ્યા, જઈને જિનવર મસ્તક નમાવ્યાં; ભાઈ નવાણું એકઠા મળિયા, મનના મનોરથ સઘળા તે ફળિયા. 67 એક વર્ષ લગે કાઉસગ્ય રહ્યા, વાચા પાળીને મુગતે તે ગયા; ઉદયરત્ન કહે વચન વિલાસ, બાહુબલ નામે લીલવિલાસ. 68 વિમળ મહેતાને સલેકે સરસતી સમરું બે કર જોડી, વંદુ વરકોણે ગિરનાર ગેડી; જઈયે શેત્રુંજે શંખેશ્વર દેડી, કવિતાને કુશળ કલ્યાણ કેડી. 1 મરધરમાંહે તે તીરથે ઝાઝાં, આબુ નવાહી કેટને રાજા; ગામ ગઢ ને દેઉલ દરવાજા, ચેમુખ ચંપા ને ઉપર છાજાં. 2. અચળ આચારજ ધરમશેષસૂરિ, જાત્રા કીધી પણ જાણે અધૂરી; દેઉલ વિણ ડુંગર દીધે નનુરી, ધ્યાને બેઠા ત્યાં પદમાસન પૂરી. 3 સુપનમાં કહે ચક્કસરી માતા, ઢીલ મ કરજે તિહાં કણે જાતાં, પિરવાળ પાટણ વિમળ વિખ્યાતા, હશે છત્રપતિ સબજી દાતા. 4
