________________
૨૬
જગદ્ગુરુ જે પાપો કર્યા છે તેનું વર્ણન મારાથી પણ થઈ શકે તેમ નથી. તે વખતે રાણાના હાથી, ઘોડા, સ્ત્રી-પુરુષોની તો વાત જવા દો, ચિત્તોડના એક કૂતરાને પણ મેં નહોતું છોડ્યું ! ત્યાં રહેવાવાળા જેને દેખતો તેની કતલ જ કરી દેતો. મહારાજ ! આવાં પાપો કરીને તો મેં કેટલાય ગઢ લીધા ! આ સિવાય શિકાર કરવામાં કંઈ બાકી નથી રાખ્યું. ગુરુજી ! અરે ! મેડતાના રસ્તે આવતા મારા બનાવેલા હજીરા જોયા હશે. ૧૧૪ હજીરા છે. તેમાં દરેક હજીરા ઉપર પાંચસો હરણના શિંગડા રાખવામાં આવ્યા છે. છત્રીસ હજાર હરણનાં ચામડાનું લ્હાણું તો મેં શેખોનાં ઘરોમાં કર્યું હતું. જેમાં એક-એક ચામડું, બે-બે શિંગડા અને એક-એક સોનૈયો આપ્યા હતા. આના પરથી ખ્યાલ આવશે કે મેં કેટલા શિકાર કર્યા છે ને કેવી ઘોર હિંસા કરી છે !!! અરેરે ! મારાં પાપોનું શું વર્ણન કરું ? હું હંમેશા પાંચસો ચકલાની જીભ ખાતો હતો. પરંતુ આપના દર્શનથી અને પવિત્ર ઉપદેશથી એ પાપકાર્ય મેં છોડી દીધું છે. આપે કૃપા કરીને મને જે રસ્તો દેખાડ્યો છે તેને માટે હું વારંવાર આપનો ઉપકાર માનું છું. ગુરુજી ! હું ખુલ્લા દિલથી કહું તો વર્ષમાં છ મહિના તો મેં માંસ ખાવાનું છોડી દીધું છે ને હંમેશા માટે તેને છોડી દઉં તેમ પ્રયત્ન કરીશ. હવે મને માંસાહાર તરફ બહુ અરુચિ થઈ ગઈ છે.” અકબરનું આવું હૃદયપરિવર્તન એ સૂરિજીની શ્રેષ્ઠ ઉપલબ્ધિ હતી.
