________________
તે સમયની સામાજિક સ્થિતિ અનેક દુષણોથી વ્યાપ્ત હતી. સ્વાર્થી લોકો નિર્દોષ પશુઓનું શોષણ કરતા. જ્યારે ગાય દૂધ આપવાનું બંધ કરે ત્યારે તેને ઘાસચારો પણ નહિ મળતો. કેટલાક શાહુકારો વ્યાજ ચુકવી ન શકનારા ખેડુતો પાસેથી જમીન લઈ લેતા. તેઓ પોતાની માલિકીના ખેતરમાંજ મજુર બનીને કામ કરતાં થઈ જતા. વહેમ, અજ્ઞાન અને અંધશ્રદ્ધામાં ડૂબેલી પ્રજાને જોઈને બહેચરદાસનું નાજુક હૃદય ખૂબ ખેદ અનુભવતું હતુ. તેમને અહિંસા અને દયાની વાત શીખવનાર જૈન ધર્મ પ્રત્યે અને કડક આચાર પાળતા જૈન સાધુઓ પ્રત્યે ખૂબ માન વધ્યું અને તેઓ જૈન ધર્મના આચારો પાળવા લાગ્યા. જે કણબી કુટુંબમાં કાંદા કે બટાકા વગર એક શાક ન બને તેવા કુટુંબનો સંતાન રોટલો ને મરચાંથી પણ ભોજન કરી લેતો. ખેતરમાં કામ કરવાની સાથે તેમનો અભ્યાસ પણ ચાલુ હતો.
કવિતા સર્જન
બહેચરે બધા દોસ્તો સાથે મળીને એક મંડળીની સ્થાપના કરી જેનો મુખ્ય હેતુ સાહિત્ય વાંચન અને લેખન હતો. તેઓ સર્વ કવિ દલપતરામની કવિતાઓ ખૂબ હોંશથી વાંચતા.
સરસ્વતી માતાને દીવો કરી હૃદયના ઉંડાણમાંથી આપોઆપ રેલાતા શબ્દો વડે પ્રથમ સર્જન તેમણે કર્યું
ઓ ઈશ્વર માબાપ તું, તું છે તારણહાર સારો કર મુજને પ્રભુ, લે મારી સંભાળ, સારી વિઘા આપ તું, દુર્ગુણ દોષો ટાળ, કૃપા કરી મુજને પ્રભુ, ગણજે તારો બાળ
ધર્મ પિતા અને ધર્મ માતા
વીજાપુર નિવાસી ભક્તિવંત, દયાવાન, શ્રદ્ધેય શ્રીયુત નાથુભાઈ મંછારામ અને તેમના ધર્મ પત્નિ જડાવબેને આ પુણ્યશાળી આત્માને પિછાની લીધો. તેઓ બહેચરદાસનાં ધર્મપિતા અને માતા બન્યા. બહેચરની બધી બાબતોનું તેઓ સંપૂર્ણ ધ્યાન રાખતા. તેમના સંસ્કાર અને મહેનતના પ્રતાપે
