________________
निरयावलिका सूत्र क्रोधेन प्रस्फुरदधरः, चाण्डिक्यितः चाण्डिक्यं-रौद्ररूपत्वं संजातमस्येति चाण्डिक्यितः प्रकटितरौद्ररूपः, मिसमिसन-देदीप्यमानः क्रोधज्वालया ज्वलन् इत्युपलक्षणम् , तेन 'तिवलियं भिउडि निडाले साहटु ' इत्येषामपि ग्रहणम् । त्रिवलिका-भृकुटि नेत्रविकारविशेषं ललाटे संहृत्य-विधाय धनुः= शरासनं परामृशति-सज्जीकरोति, इषु-बाणं परामृशति-धनुषि संयोजयति, उपसर्गबलात्तत्तदर्थों धातूनामनेकार्थवाद्वा, परामृश्य-धनुः शरं च परस्परं संयोज्य वैशाखं स्थानं योधस्थानविशेष तिष्ठति-आश्रयति, स्थिवा-योधस्थानमाश्रित्य इषुधाणं आयतकर्णायतम्-आकर्णान्तं करोति–कर्षयति कला आकर्णान्तं बाणमाकृष्य कालं कुमारमेकाहत्यम्-एकैवाऽऽहत्या आहननं प्रहारो यत्र (जीवितव्यपरोपणे ) तदेकाहत्यं ' क्रियाविशेषणं' तत् , एवं कूटाहत्यं कूटे इव तथाविधपाषाणसम्पुटादौ कालविलम्बाभावसाधाद् आहत्या हननं यत्र तत् कूटाहत्यं, कूटस्येव पाषाणमयमहामारणयन्त्रस्येवाहत्याऽऽहननं वा यत्र तत् कूटाहत्यम् , इदमपि क्रियाविशेषणम् , तद् यथास्या तथा जीविताद्
ज्वालासे जलने लगे | ललाटपर आवेशसे तीन सल चढाते हुए धनुषको सज्ज किया और उसपर बाण चढाकर युद्ध स्थलमें खडे होगये और बाणको कान तक खींचा, अन्तमें चेटकनेकूट, अर्थात् बहुत बडा पत्थरका बनाया हुआ ' महाशस्त्रविशेष ' जिसके एक वारके
જવાલાથી બળવા લાગ્યા. આવેશથી કપાળ ઉપર ત્રણ રેખા ચડાવીને ધનુષ સજજ કરી તેના ઉપર બાણ ચડાવીને યુદ્ધની જગાએ ઊભા રહ્યા અને બાણને કાન સુધી मेव्यु. भामरे थेट 'दूट' अर्थात् मई मारा पथरनुं मनावर 'महाशाવિશેષ જેના એક વારના પ્રહારથીજ પ્રાણ નીકળી જાય, તેની પેઠે ખાણને પ્રબલ
શ્રી નિરયાવલિકા સૂત્ર
